Kabanata 37
Ikalawang araw na namin ngayon dito sa amin. At sa loob ng dalawang araw, minsan ko lang nakakausap si Stephen. Palagi silang magkasama ni Papa at feeling ko tinatraydor na ako ng sarili kong ama.
Hindi ko alam kung anong pinanggagawa nila basta tuwing umuuwi sila dito sa bahay, lagi silang pawisan at madumi ang mukha. Nag-aalala din naman ako kay Stephen baka mapano siya dito I hate it kapag ako ang maging dahilan ng sakit niya.
"Anak, ihanda mo ang hapag at dadating na ang Papa mo at ang Stephen mo." Hindi ko din makuha kung bakit laging dinudugtungan ni Mama ang pangalan ni Stephen na 'mo' sa akin.
"Okay po, Ma." Kahit labag sa puso ko, walang akong magagawa kundu sumunod nalang. Gusto kong magtampo kay Stephen dahil parang binabaliwala niya nalang ako.
Saktong pagkatap
