ISABELLA
“Mama naman, bakit ka po naiiyak?” natatawang tanong ko sa kanya. Dahil nagpapahid na siya ng kanyang luha habang pinagmamasdan ako na suot ang napakagandang wedding gown.
“P-paano ba naman kasi…ang ganda-ganda mo at excited na ako sa magiging wedding niyo ni Esrael.” sumisinghot niyang sagot.
“Ako din po…excited na ako. Hindi pa rin ako makapaniwala. Alam kong ganun din po si Esrael.” nakangiting sabi ko sa kanya sabay yakap sa kanyang beywang.
Kung meron man akong mas higit na ipinagpapasalamat ngayon. Yun ay binigyan ako ng diyos ng mababait na magulang. Napaka-swerte ko sa kanila ni papa. I know nasaktan ko sila ng labis dahil sa naging relasyon namin ni Esrael. Ngunit tinangap pa rin nila kami ng buo. Yun ang patunay na minahal nila ako kagayan ng pagmamahal ko para sa
