CHAPTER 10
1054 Words
Hindi magkanda-mayaw sa pag-sigaw si Gianne na ngayon ay alam niyang walang wala na siyang kawala. Pumasok sila sa loob ng isang bahay habang mahigpit na hinawakan ito ni liam sa braso niya at wala 'ding pakialam ito sa paa niya.
"Bitawan mo 'ko!" walang ibang sinabi si Gianne kundi ang mga katagang 'yon habang bumubuhos ang kaniyang mga luha.
"You really trying to escape me?! You said we need to talk! but you're being hard-headed!"
"Wala tayong dapat pag-usapan!"
Napahinto si liam sa paglalakad at hinarap siya, gumuhit ang panga niya at nilapitan siya tsaka hinablot ang buhok niya.
"I'm being nice to you, i tried to be good to you." mariing sabi ni liam tsaka binitawan siya.
Tinignan niya ito ng masama at hindi ininda ang sakit.
"Trying to be good?" at huminto siya kaya nag-igting na naman ang panga ni liam.
Ngunit hinila niya ito pero nagmatigas siya at hindi nagpahila. "I need my daughter." panimula niyang muli.
"I need you too." malamig na titig sa kaniya ni liam.
"For what? to feel the pain?..." nang-uuyam na ngumiti siya dito "It's f*****g hurt!" sabi nito sa pagmumukha ni liam.
"Nasaktan mo na 'ko, nasaktan ako. Sapat na ba 'yon para pakawalan mo 'ko at ibigay mo ang anak ko?"
Ngunit walang pakialam si liam at puwersang hinila niya ito, Umakyan sila at huminto sa pag-iyak si gianne habang nililibot ang lugar kung nasaan siya. Hindi niya napansin na sala pala ang nasa ibaba pero bakit maraming tela ang nakabalot? at lahat ng gamit ay nababalutan ng tela.
Nagtatakang tinignan niya ito,
"Can we talk?" Naguguluhang ani ni gianne.
"Don't fool me." tanging sagot lamang nito sa kaniya.
Nakita niya ang kwarto na pinagkulungan niya sa kaniya kaya biglang bumalot na naman ang takot at pilit hinihila ang braso. Kahit masakit pa ang kaniyang paa ay hindi niya na 'din ito mainda sa sitwasyon niya ngayon.
"I-I'm scared" takot na sambit niya.
Hinawakan niya ang isang kamay ni liam kaya nagtakang huminto ang lalaki at pinaka-titigan siya ng magkasalubong ang mga kilay.
Rumihistro ang malambot na mukha niya dahil ramdam niya ang panginginig ng kamay ni gianne. Tinignan niya ang kamay ng babae na nakabalot sa mga palad niya. Napansin ito ni gianne at dahan dahang tinatanggal ngunit mahigpit at maingat na kinuha ito ni liam.
Kasabay nito ang hindi inaasahang pag-yakap ni liam sa kaniya na ikinagulat na naman niya.
"Please stay," rinig niya ang malalalim na hininga nito. "I'm sorry" dahil sa salitang iyon ay nanlambot ang mga tuhod niya.
"Why are you doing this?" tanong niya habang nakasandal ang ulo niya sa matigas na dibdib ni liam.
"Let me carry you"
At binuhat nga siya nito kahit hindi niya sinabi, nadaanan nila ang kwarto na ayaw niyang makita. Sobrang sakit kasi na makita ang mga laman ng silid na 'yon para sa kaniya.
"S-saan tayo pupunta?" tanong niya.
Hindi siya nito inimikan bagkus ay nagulat siya nang buksan ni liam ang pinaka-dulong pinto.
"B-bakit may hagdan?" tanong niya at tiningala ang 'di kataasang hagdan.
"I did it."
"Huh?"
"I said, i did it."
"For what?" nagtataka siya kung bakit at kung anong meron sa itaas.
"Can you walk?" tanong nito sa kaniya.
Napansin niyang nakarating na sila at namangha siya sa mga nakita.
"How did you make this?" sabi niya at patuloy nililibot ang loob.
"You wanna eat? I bet you're hungry." and he giggled na nagpakunot sa kaniya hindi dahil sa pag-tawa niya kundi kanina pa nito napapansin na halos lahat ng tanong niya ay hindi nito sinasagot.
"Why are you not answering my questions?"
Ibinaba siya nito at muli ay hindi siya nito sinagot.
Iniwan siya nito at pumasok sa isang pinto. Nagtataka siya kung bakit ang dami naman atang pinto ng bahay na 'to.
Tinignan niya ang isang malaking frame, she don't know what to say nor to react. Seeing her Picture with liam on a big frame while she's seeing joy behind those image. She's smiling ear to ear at naka-peace sign habang si liam ay naka-ngusong naka-tingin sa kaniya, she smile a little bit.
Pumukaw din sa kaniya ang mga light bulbs na naka-sabit sa wall at sa baba nito ay ang mga pictures ulit nila. Naguguluhan siya. Hinawakan naman niya ang inuupuang cleopatra couch, the color is gold at hindi siya pwedeng magkamali.
This is her favorite couch and the atmosphere has a vintage vibe, halos lahat. Vintage vibe keeps her calm and made her system energize. Sobrang saya niya. Magmula sa couch, table, at light coffee color ng pader at iba pa ay lahat ito ay may touch ng vintage.
Pumikit siya at itinungkod ang kamay sa magkabilang gilid at inangat ang ulo. I feel home, isip niya.
Napamulat na lang siya nang may humawak sa paa niya.
"You like it?" tanong ni liam.
Tinignan niya ito "No."
Napahinto naman si liam sa sinagot nito at muli na namang namumuo ang mabibigat na hininga.
"I L-love it." dagdag niya dahil napansin nito ang pag-iba ng mukha niya. Pero totoong nagustuhan niya ang mga nakikita.
Nginitian siya nito, then her system doesn't know how to react, she felt something.
Inabot ni liam ang isang injection na ikinataranta ni gianne.
"Anong gagawin mo diyan?!" Sigaw nito at nilayo ang katawan.
Hinawakan siya ni liam sa kamay at hinimas ito bilang pagpapakalma. Alam niya na takot ito sa injection.
"This is inflammatory drug to reduce the pain--
"A-ayoko!" tumayo siya at napa-'aray'.
"You're being hard headed again!" singhal sa kaniya.
Tinignan niya ito ng masama "Hard headed?! ikaw kaya tusukin ko niyan!" parang bata ang kilos niya.
Napa-tawa naman si liam, na-realize niya na iba ang asta nito "Don't walk, come here" at tawa pa 'din ito ng tawa.
Naglakad si gianne at lumipat sa ibang upuan. Masamang tinitignan niya ang naka-ngiting liam habang binabalik ang injection sa lalagyanan.
"After hurting me, you tend to cure me." sambit niya. Biglang tumikom ang bibig niya, hindi niya alam kung bakit niya nasabi iyon.
Tumayo si liam at walang ekspresiyon itong nakatingin sa kaniya habang papalapit.
"Let me," at maingat na inagaw ang paa sa kaniya.
Hindi nito pinilit ang gusto niya, dahil alam din niyang takot talaga si gianne sa mga ganung matutulis na bagay.
Ang akala ni gianne ay galit ito sa kaniya, siguro Oo at baka pinipigilan lang nito.
"Does it hurt?" Tanong ni liam. Tumango naman siya bilang sagot.
Gusto niyang tanungin ito kung kailan niya balak itigil ang ginagawa niya at kung kailan niya ibibigay ang anak ngunit pinili niya na lang ang hindi muna umimik.
Naguguluhan siya sa ikinikilos sa kaniya ni liam, bigla bigla na lang nagbabago ang ugali nito at kapag may nasabi siya na ayaw ng lalaki ay pinagbubuhatan niya ito.
He change.
Dahan dahan ay tumulo ang luha niya sa kaliwang mata. Pinunasan niya ito at yumuko para tignan ang ginagawa ni liam.
Nagkasalubong ang mga mata nila at una siyang umiwas.
- Writer
