CHAPTER 15
1016 Words
OLIVIA's POV
"You like it?" Hinawi niya ang buhok ko at isinuot ang kwintas sa akin.
Ngumiti lang ako.
"It fits you well."
Hinawakan ko ang pendant, nakaukit dito ang pangalan ko.
"Have a sit."
Ilang minuto ang namalaging katahimikan, tinititigan ko lang ang tahimik na restau.
"Your mom agreed to my offer." Sabi niya na ikinagulat ko ngunit binawi ko 'din.
Pa-simple na kinuha ko ang cellphone sa bag at pairap na hinablot ito. Nakita ko ang tatlong messages.
"So! Your dad is waiting, can we go after we eat?"
Binalingan ko siya. "Uhmm sure!"
Binuksan ko ang mensahe at kumunot ang noo ko sa sinabi ni mom.
'I know you're doing well oli, i agree na. If that is your decision, I'll tell myself to be happy. I vote Dexter na.'
Napabuntong hininga ako, si mom talaga oh. Nakuuu! Kapag talaga nakita ko siya makukurot ko talaga siya sa singit.
Tinago ko na ang cellphone at humarap kay dexter. Nakatitig siya sa'kin na ipinag-taka ko.
Itinaas niya ang kanang kamay para abutin ang palad ko pero tumikhim ako.
"Ang init pala dito." Sabi ko at kunwaring ipinaypay ang kamay ko sa mukha.
"Oh my! Do you want me to tell to the staff? Just wait me here." Nagulat ako nang tumayo siya.
"W-wait! It's okay! I'm okay!" Sabi ko pero para siyang walang narinig at patuloy na naglakad.
Napapikit ako. I'm really in trouble.
Sa totoo lang ay hindi ko alam kung papaano siya haharapin at kakausapin, I'm not really comfortable to him pero kailangan kong mawala iyon dahil fiance ko siya at ilang araw na lang ay magpapakasal na kami. Kaya naman ay gagawa ako ng paraan para maging sa kaniya lang ang atensiyon ko.
Napalunok ako sa desisyon na iyon. Kailangan kong mahalin ang taong kakikilala ko pa lang, iyon ang sabi ng daddy.
Iniwas ko ang isiping iyon. Hinanap ko agad siya dahil kanina pa siya wala.
Pero naramdaman ko ang pag-ikot ng tiyan ko at kasabay ng pag-ikot ng paningin ko.
Agad akong tumayo at hinanap ang Comfort room. I hate doing this stuff, naalala ko na naman ang eksena noong nasa mall ako sa pilipinas. Tch!
"Hello miss, what do you need?" Salubong sa akin ng babaeng amerikana.
"I need the comfort room, right now." Sabi ko. Pero nakita ko agad ito at mabilis na tinungo. Hindi naman siguro ako nagkamali?
Hindi na ako nakapag hintay ay pumwesto ako sa sink at pilit inilalabas ang sakit. Nagsusuka lang ako ng nagsusuka, walang pakialam sa makakakita at makakarinig sa akin.
Narinig ko ang pagbukas ng pinto.
Ang bilis ng t***k ng puso ko nang matapos, sobrang pagod ako na akala mo ay nakipag-karera ako sa isang car racing.
Huminga ako ng malalim at bubuksan na sana ang faucet nang maramdaman ko na naman ang pagsusuka.
"s**t!" I murmured.
Kailan ba matatapos 'to?!
Parang halos buong sink ay hawak ko, na bawal pagbigyan ang iba pero hindi 'yon ang importante. Dahil biglang may humagod ng likod ko, mahinahon, dahan dahan at may pag-aalaga.
Sa puntong ito ay mas nakaramdam ako ng comfort. Biglang tumaas ang buhok ko na sumasagi sa sink at hawak ng taong humahagod sa likod ko. Jusko, sobrang sarap sa pakiramdam.
"Tha-thank you."
Hinihimas niya ang likod ko at kalaunan ay hindi na ako kumportable, kumunot ang noo ko at pakiramdam ko naiirita ako kapag hinahagod ang likod ko, weird.
May kinuha ako sa bulsa ko at inabot sa kaniya ang sandrio, narinig ko pa ang mahinang tawa niya.
"Whats's funny?" Iritado ang boses ko. Inikutan ko siya ng mata "Just tie my hair." Sabi ko at sinunod niya naman.
"Refreshing." Sagot ko.
Huminto ako nang maramdaman ko na naman ang pagsusuka. Nireready ang magkabilang kamay sa sink ngunit bago 'yon ay nagawi ako sa salamin, laking gulat ko sa nakita ko at biglang umurong ang tiyan ko at mabilis na naghilamos.
Hinarap ko siya. "What the heck?" s**t?!
GIANNE's POV
Hawak ko ang frame at para naman akong tangang naka-ngiti tsaka muling hinagip ang kabuoan ng vintage room. Kanina ko lang napansin na may naka-lagay na template sa pinto na 'Vintage room of Gianne'.
Hindi ko tuloy alam kung ano ang nginingitian ko ngayon kung ito bang picture naming dalawa at iyong malaking frame na dalawa na naman kami? O iyong pangalan na nakalagay sa pinto? Wait--what!?
"I'm crazy" I pout.
Naglakad lang ako ng mabagal at napahinto, naramdaman ko ang pag-sakit ng paa ko. Bago kasi ako naligo kanina ay tinanggal ko ang bandage. Hindi ko naman alam kung paano ilalagay iyon.
Nalulungkot tuloy ako, hindi pa ganoon gaano kagaling ang paa ko pero kung tratuhin niya ako---
"Nevermind."
Bumuntong hininga ako at tinuloy ang paggala sa kwarto.
Wala siya dito, hindi ko maramdaman ang presence niya. Lumabas kaya siya?
Tch! Bakit ko ba iniisip 'yon?
Hindi ko namalayang pababa ako ng hagdan at patuloy lang sa paglalakad, parang may gustong puntahan ang mga paa ko.
Kaharap ko ang isang pinto katabi ng vintage room at ito ay pang-apat na pinto kung bibilangin magmula sa bungad.
Pinihit ko ang seradura at gulat na tinignan ang medyo kataasang hagdan. Nalilito ako at pinasadahan ang Vintage room.
Akala ko ba isa lang ang pinto gaya ng sa vintage room. Hindi ko alam na may ganitong klaseng bahay.
"Bahay nga ba?" kinunot ko ang noo.
Secret pasage?
Sinarado ko ang pinto at tinahak ang hagdan. Kahit masakit ang paa ko ay kinaya kong umakyat. Bumungad sa akin ang madilim na hallway at ang carpet, dalawa lang ang pinto sa kanan at kaliwa.
I doubt kung anong meron sa mga kwartong ito.
Kinakabahan ako kung papasok ba ako o tititigan ang lugar na ito, a place where I am trapped with someone I used to loved.
Wala namang magbabago kung papasukin ko ito, because I slowly realize that It has no way for me to escape...why bother anyway?
I didn't hesitate to open the door which is in the right. Sobrang dilim at wala talaga akong makita, kinapa ko ang pader at hinahanap ang sindihan ng ilaw.
"Huh?" wala akong makapa.
May nahagip akong liwanag, mukhang galing sa bintana. Sinundan ko lang iyon at tama nga ako. Hinawi ko ito at humampas ang mainit na sinag ng araw at mahinang hangin.
Para akong estatwa at nagnining ning ang mga mata sa nakikita.
"Pa-paanong?"
Magmula sa labas at dito sa aking kinatatayuan ay hindi mag-sink in sa akin ang napaka-gandang tanawing nakikita ko.
"Sobrang ganda."
"What are you doing here!?"
- Writer
