Escaping The Erotic Billionaire

CHAPTER 18

Huminga ako ng malalim nang makita ang ref. niyang wala ng kalaman laman kasabay ng pagtingin ko ng masama sa kaniya na ngayo'y parang batang nakaupo, behave na behave siya.

Nakayuko ang ulo niya. Sinara ko ang ref. at lumapit sa kaniya. Nagkamot siya ng batok.

"A-ah sorry?" Panimula niya na ikina-ngiwi ko.

"Are you hungry?" Tanong niya ulit. Hindi ba obvious?

Sinimangutan ko lang siya at nagpalumbaba sa mesa.

"I already talked to russel. He's at the Beach getaway and..." Tumigil siya at tinignan ako. Nagtaka naman ako.

"A-and?" Nagtatakang tanong ko.

Umayos siya ng upo at mariing pinasadahan ako ng kaniyang nga mata.

"He's with ganna." Simpleng sagot niya at tumayo ito sa kinauupuan.

Bumuka ang bibig ko sa sinabi niya at nanlaki ang mata. Napatakip ako ng bibig dahil sobrang gulat na gulat ako tsaka dahan dahang hinawakan ang dibdib ko na tila hindi mawari ang saya sa puso ko.

"To-totoo ba?!" Lumapit ako sa kaniya at hinawakan ang mga kamay niya.

Nagulat siya sa ginawa ko at ganoon din ako kaya mabilis na inalis ko 'to. Tumikhim ako at tinignan siya. Ang saya ko!

"Ngayon ba?" Mabilis na tanong ko at pinagsaklob ang mga palad at ito na naman ang emosyon sa loob ko, "Okay lang ba siya? hinahanap na ba ako ng anak ko? Kumakain ba siya anim na beses sa isang araw?" Sunod sunod na tanong ko. Grabe ang t***k ng puso ko, gusto kong gumulong dahil makikita ko na ang anak ko!

Pero natauhan ako ng panlisikan niya ako ng mata. Awtomatikong napatikom ako dahil baka bawiin niya 'yong sinabi niya. Dahil oo nga pala naalala ko na ako ang dehado sa aming dalawa. Naalala ko, nakakulong nga pala ako sa mga bisig niya. Pero hindi iyon importante ngayon.

"Sorry." Paumanhin ko,

Hindi pa 'din nagbabago ang pagtingin niya sa akin, nanlilisik pa 'din ang mata niya. Yumuko lang ako at pinagsaklob ang palad ko tsaka nilaro ang mga daliri.

Habang ginagawa 'yon ay napansin ko ang kamay niya, nanginginig ang kaliwang kamay niya.

"Anong sabi mo?" Lumaki ang mata ko at inangat ang ulo. Diretsong tinitigan ko siya sa mga mata niya. "Don't look at me like that. I said, anong sabi mo?" Muling tanong niya.

"A-ah...sabi ko, sorry---

"No, the other one."

Nagtaka ako, "Anong other one?" Kumunot ako at kitang kita ko kung paano nawala ang matapang niyang mga titig.

"You said she's eating a-anim na beses sa isang araw?" Hindi makapaniwalang tanong niya. Ako din, hindi pa 'din makapaniwala tuwing nagta-tagalog siya.

Sinagot ko ang tanong niya.

"Ah oo!---

"I don't know." Umiwas siya sa ibang direksiyon.

Biglang nanamlay ang mga mata niya at gano'n din ang awra niya. Iyon ang nakikita ko. Tungkol sa pag-kain ni Ganna? Bakit naman?

Naiintindihan ko kung wala pa siyang kaalam alam sa bata. Dahil---

"I'm sorry if I didn't tell you, as long as I know she's very fine...I'm very fine also." At kinagat ang ibabang labi ko, 'yon naman ang nais ko para sa anak ko.

Binigyan niya ako ng mag-kwento-ka-look.

"A-ah---

"From the very beginning...tell me from the very very beginning." Matigas na saad niya nang hindi pinuputol ang paningin sa'kin.

Wala akong nagawa kundi ang mag-kwento at i-kwento ang lahat

"Si olivia ang nag-aalaga sa kaniya. Si olivia 'din ang nag-spoil kay ganna. Palagi kasi silang lumalabas tuwing wala ako." Tumawa ako "Parang sila nga ang mag-ina eh!" Kinagat ko ang ibabang labi dahil nangingilid ang mata ko. Maalala ko lang ang anak ko ay nanghihina ako. Siya ang kahinaan ko.

Nangangalaiting tumayo siya na ikina-gulat ko.

Napa-kislot ako ng hinampas niya ang mesa at dinuro ako.

"WHAT!? HOW COULD YOU DO THAT?!"

Kumunot ako "Ano?" dahil bigla bigla na naman nagi-iba ang mood niya.

"All those time hindi mo inaalagaan ang anak ko?!"

Bakas ang galit sa kaniya. Hindi nakawala sa akin ang katagang sinabi niya. Naningkit ang mata kong pinapanood kung paano magtaas-baba ang kaniyang dibdib.

Tumayo ako at tinapatan siya. "Bakit? ano bang alam mo?"

"You never wanted to show me my child." bato niya sa akin, "You never say a single word after you've runaway from me." tumigil siya at humakbang. 

"YOU ALWAYS KEEP RUNNING GIANNE!" patuloy pa 'din ang paghakbang niya pallapit sa akin, "You hide ganna from me...and you hide from me, without any specific reason gianne."

Tumatagos sa kalamnan ko ang bawat pag-bigkas niya sa pangalan ko. Nakaka-panghinang pakinggan. Tumigil siya sa harap ko at inilapit sa mukha ko ang mukha niya. Without a single moment, I saw his tears down to his pale cheeks.

"You are so selfish."

at iniwan akong tulala sa kawalan. 

Sarkastiko akong ngumisi. Gano'n ba ako ka-selfish?

Masama bang protektahan ang anak ko? masama bang protektahan ang sarili ko? masama bang umiwas sa sakit?

Hinilamos ko ang mukha ko at bumalik sa taas.

***********

Pinagmamasdan ko lang siyang nag-aayos ng maleta. Kagigising ko lang dahil nagulat ako sa kalabog na ginawa niya. Nagulat pa nga ako dahil alas kwatro pa lang ng madaling araw. 

"What are you waiting for?" Tinignan ko siya ng nagta-taka. 

"Ba-bakit?"

"Beach Getaway." simpleng sagot niya. 

Naintindihan ko agad ito at nagmadaling maligo. Binuksan ko agad ang shower at ginawa ang routine ko.

Nang matapos ay pinatuyo ko ang katawan at ipinulupot ang damit sa buhok ko at tuwalya sa katawan ko . Ngunit hindi nakalagpas sa akin ang isang note na naka-dikit sa salamin. 

Isang 'SORRY' ang naka-sulat rito. Bumuntong hininga ako at ibinalik ko ito kung saan ito naka-lagay tsaka lumabas ng cr.

Naalala ko na wala pa pala akong damit. Nakalimutan 'kong sabihin sa kaniya. Dahil siya ang nagbibigay at nagde-desisyon ng susuotin ko at ay araw-araw gano'n.

Ilang segundo ay nalipat ang 'tingin ko sa pag-bukas ng pinto. May dala siyang isang paper bag at isang grey flat shoes. Inabot niya sa akin ito ng walang imik.

Tumikhim ako at nilingon siya. 

Medyo hindi ako sanay sa pakiki-tungo niya ngayon. 

"Tha-thanks." tsaka tumalikod.

Papasok na sana ako uli' sa cr nang may kamay sa braso ko at hilain ako.

"Bakit?" mahinang tanong ko.

Sa isang iglap ay naramdaman ko ang mainit na labi niya sa akin. Nanlaki ang mata ko at pinaka-titigan siya at humiwalay pero hawak niya pa 'din ang braso ko.

"Sorry." at hinimas niya ang braso ko. 

Bibitaw na sana ako pero mahigpit ang hawak niya, "Li-liam, magbi-bihis lang ako--"

"Change here." at yinakap ako. 

Muli ay pinaharap niya ako at hinalikan ako ng may pag iingat. Pinipilit kong umiwas ngunit ayaw makisama ng katawan ko. Kalaunan ay naramdaman ko ang sarili na sumasabay sa agos ng pag-hahalik niya. Oh God! what am I doing?

I can't refuse and I can't deny I'm liking it---no, I'm loving it. Para akong tina-traydor ng sariling katawan at hindi napigilan ay pinulupot ko ang mga braso sa kaniyang batok. Nang gawin ko iyon ay tumigil siya at napa-hiya akong naiwan sa ere at alam kong kitang kita niya ang hitsura ko!

Nang-uuyam na ngmiti siya at mabilis pa sa alas kwatro ay buhat buhat niya ako at dahan dahang inilapag sa kama. Pagkalapag niya ay mabilis na tinanggal niya ang tuwalya sa aking katawan na nagpa-gulat sa akin.

Mabilis na bumangon ako ngunit pumaibabaw agad siya sa akin tsaka ako pinaha-halikan sa buong mukha ko.

"Liam, kailangan ko ng magbihis." paalala ko. 

Imbes na makinig ay inangat niya ang mga kamay ko sa ibabaw ng ulo ko at mabilis na hinalikn ang kili-kili ko.

"Liam!" banta ko.

"Why?" at mapanlarong ngisi ang binigay niya.

Parang hindi niya alam na malakas ang kiliti ko doon.

Nagsimulang maglakbay ang mga kamay niya na nagpa-tindig sa akin ng sobra, iyong tindig na may hinahanap na kakaibang pakiramdam at may namumuong sensasyon sa aking katawan.

Pababa ng pababa ang kamay niya. Hindi ko napigilan ang mapa-arko mas lalo na't ramdam ko ang kamay niyang dumadampi sa aking pagka-babae. 

"You like it?" tanong niya na walang ano ano ay tumango ako. Para akong mababaliw.

Napa-mulat ako ng mata at mabilis na kumalas. Tinignan ko siya at nagtataka ito.

"Is there any problem?" 

Umiling ako, hindi ko alam kung paano sasabihin 'to.

"I--

"What?" at hinimas ang niya ang pisngi ko, nag aalala siya.

"I want you." mabilis na sambit ko at yumuko.

Ilang segundong katahimikan ang namayani sa amin at bigla 'din nawala ito sa pag-tawa niya. Pakiramdam ko ay sobrang pula ng mukha ko, pumikit ako at inaalala ang sinabi ko. NAKAKAHIYA. 

Hindi pa 'din siya tumitigil sa paghalakhak kaya naman ay bumangon ako dahil pakiramdam ko ay pinaglalaruan niya ako.

"H-hey! where are you going?!" galit na himig niya.

Dinampot ko lang ang tuwalya at kinuha ang paper bag tsaka lumabas ng kwarto.

"GIANNE!" hinablot niya ang braso ko at tinignan ko lang ito. Bakas pa 'din ang nakakalokong mga ngiti sa labi niya. 

"I have to get change." malamig na sagot ko.

"I'm sorry okay?" at itinaas niya ang kamay na parang sumusuko. Ngunit ang kasunod na mga salitang sinabi niya ang tuluyang nagpahina sa akin, "I just don't know you fell for that. You're easily get fooled."

Tinabig ko ang kamay niya at walang salitang naglakad palayo kagat ang labi na pinipigilan ang pag-patak ng luha sa'king mga mata.