เฮียสามล่ามรัก

หนีไม่พ้น

ตอนที่ 8

หนีไม่พ้น

ต้องยอมรับว่า จักรกริช โชติพิทักษ์ เป็นชายหนุ่มหล่อเหลาที่มีเสน่ห์อย่างเหลือล้น เขาเทคแคร์ดูแลเธอเป็นอย่างดีตลอดระยะเวลาที่อยู่บนเรือสำราญขณะล่องแม่น้ำแยงซีเกียง ทอปัดรู้สึกเหมือนว่าตัวเองเป็นคนสำคัญราวกับเจ้าหญิง แม้คำพูดของเขาจะออกอาการอาหวัง แต่บุคลิกและการปฏิบัติตัวต่อเธอก็มีความสุภาพและให้เกียรติเธออย่างดี

ไม่เคยละลาบละล้วงและล่วงเกินกว่าที่เธอได้กำหนดเป็นข้อตกลงกันไว้ มีเพียงคำหวานหยอกเย้าแทะโลม

แบบเสี่ยวๆ บ้างเป็นระยะ

นั่นทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายจนหลงลืมเรื่องราวของเมื่อคืนไปเสียสิ้น ตอนนี้เธอใส่เสื้อผ้าของตัวเองที่ผ่านการซักอบรีดใหม่มาแล้วเรียบร้อย ก่อนที่เขาจะพามานั่งทานมื้อเช้าที่ห้องอาหารอีกฝั่งของเรือ

"ปัดจะกลับไทยเมื่อไหร่? กลับพร้อมเฮียเลยไหมล่ะ มะรืนงานเฮียก็เสร็จแล้ว"

"ไม่ค่ะ! ปัดจะต้องทำเรื่องรอเอกสารหลายอย่างจากทางมหาลัยก่อน คงจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยอีกประมาณสองสัปดาห์"

"โอเคครับผม! งั้นเฮียจะกลับไปรอที่ไทยนะครับ"

"ค่ะ"

ไม่แน่ใจว่าเพราะสายตาที่แสนจะอบอุ่นหรือเพราะว่ารูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาของเขา ที่ทำให้เธอรู้สึกว่าหัวใจเริ่มจะเต้นแรงในตอนนี้ ใบหน้าสวยเลยเบี่ยงหันเห มองไปดูวิวกระจกด้านนอกแทน

"อย่าหลบตาเฮียสิครับ"

แต่เหมือนจักรกริชจะไม่ยอม

เขาจับคางเธอไว้ให้หันมามองสบตา

"เฮียจะไปรอที่เมืองไทย และทันทีที่กลับไปที่นั่น เดี๋ยวเฮียจะเดินหน้าจีบหนูอย่างเปิดเผย จนกว่าหนูจะใจอ่อนรับเฮียเป็นแฟนนะครับ"

"แต่ ...ปัด อื้อ...."

ริมฝีปากของเธอถูกเขาค่อยๆประกบจูบอย่างนิ่มนวล เนิบนาบ แต่ติดตรึง สติของทอปัดเริ่มพร่ามัวเมื่อริมฝีปากนุ่มของเขา เริ่มบดเคล้าปิดกั้นทุกถ้อยคำที่จะพูดห้ามปรามของเธอให้หลุดหายไปในลำคอ

จูบของเขามีพลังรุกเร้าจนเธอไม่อยากปฏิเสธ ช่างอ่อนหวานลึกซึ้งแต่ซาบซ่านเหลือเกิน เพียงเธอเผยอริมฝีปากออก ลิ้นสากร้อนก็ค่อยๆ แทรกซ้อนยังโพรงปากนุ่ม ดูดตวัดรัดรึงเรียวลิ้นเล็ก ความซ่านสยิวแผ่ไปทั่วร่างเมื่อเขาดูดปลายลิ้นเธออย่างดูดดื่ม

"อื้อ"

ความรู้สึกวาบหวามแผ่ไปยังกึ่งกลางกาย จนท้องน้อยของเธอเริ่มคัดเกร็ง เขาจูบเธออยู่อย่างนั้นผละออก

แล้วก็จูบซ้ำลงมาใหม่

ครั้งแล้วครั้งเล่า

ขณะที่ดวงตาคมเข้มบนใบหน้าหล่อเหลา จ้องมองเธอด้วยความปรารถนาอย่างชัดแจ้งเสียงกระซิบของเขารบเร้า

บอกชิดอยู่ขอบข้างริมฝีปากของเธอ

"เฮียชอบหนู ...เป็นแฟนเฮียเถอะนะครับ"

ถ้อยคำของเขาผสานกับเสียงลมที่ระผ่านผิวน้ำของแม่แยงซีเกียง ยังคงดังกึกก้องอยู่ในโสตประสาทของเธอ....

.

.

"ปัด"

"....."

"ปัด! จะกลับคอนโดเลยไหม?"

เสียงทักของ ตุลย์ ดึงสติของทอปัดจากภวังค์ให้กลับมา ด้วยเมื่อสักครู่เธอนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อ 4 เดือนที่แล้วบนเรือสำราญล่องแม่น้ำแยงซีเกียง

ความสัมพันธ์ชั่วคราวที่เป็นแค่แฟนคืนเดียวในวันนั้น

มันยังคงตามหลอกหลอนเธอจนกระทั่งบัดนี้

ทั้งรสจูบหวานซ่านซึมและเร่าร้อนที่เหมือนว่ารสชาติของมันยังติดอยู่บนปลายลิ้น และเมื่อเธอได้พบเจอและจูบกับเขาอีกครั้ง ก็เหมือนความรู้สึกนั้นมันหวนกลับมากระชากอารมณ์ของเธอให้ตราตรึงอีกครั้ง

แม้จะรู้ดีว่าเหตุการณ์คืนนั้นเขาไม่ได้รุกล้ำเธอไปมากกว่านั้นเลย แต่คำพูดเสี่ยวๆ หวานๆ และท่าทางการกระทำต่อจากนั้นต่างหาก

ที่มันติดตรึงในใจของเธอในตอนนี้

ทีแรกนั้นทอปัดคิดว่า คนอย่างจักรกริช โชติพิทักษ์ ไม่น่าจะมาสนใจอะไรกับเธอมากมาย เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันนั้น เขาอาจจะแค่หยอกเย้าเธอเล่น คงแค่หาอะไรสนุกๆ ทำเพื่อฆ่าเวลาก่อนกลับเมืองไทย และก็คงจะลืมเลือนมันไปแล้ว แต่ท่าทางของเขาในวันนี้ เหมือนมากระตุ้นอารมณ์

และกระตุกหัวใจของเธอให้สั่นไหวอีกครั้ง และอีกครั้ง

ทั้งๆ ที่ตอนนี้ เธออยู่ในสถานะคู่หมั้นของ ตุลย์ หิรัญกุล

"ยังก็ได้ค่ะ พี่ตุลย์จะพาปัดไปไหนเหรอคะ?"

ทอปัดถามเสียงหวาน พยายามดึงความคิดและสติของตัวเอง ให้กลับมาอยู่กับปัจจุบัน

ไม่เอาน่า!!

เหตุการณ์เกิดขึ้นแค่สองสามวัน เธอจะไปจมปลักอะไรกับมันขนาดนั้น ในเมื่อตอนนี้เธอมีภารกิจอันยิ่งใหญ่ที่จะต้องทำ เพื่อให้บรรลุสิ่งที่เธอต้องการตามแผน

"งั้นแวะไปหาขวัญก่อนดีไหม ปัดคงไม่เหนื่อยเกินไปใช่ไหมครับ"

ท่าทีของตุลย์เอ่ยถามคล้ายเกรงใจหญิงสาว ทว่าทอปัดส่ายหน้าปฏิเสธ

"ไม่เป็นไรค่ะ! พรุ่งนี้วันเสาร์ ปัดตื่นสายได้ค่ะ"

.

.

"อ้อ! เฮียก็ลืมไปว่าทอปัดเป็นน้องสาวของช่อลดาคนของซีดีเอเยนซี่ ที่มาช่วยประสานงานกับพันธมิตรและคู่ค้าของเรา เคยเจอสมัยตอนเรียนอยู่มัธยม แหม! ตอนนั้นน้องเค้ายังถักผมเปียเป็นเด็กกะโปโลอยู่เลยนะ ไม่ทันไร โตเป็นสาวสวยซะแล้วตอนนี้"

คำบอกของ จักรวาล ผู้เป็นพี่ชาย ทำให้จักรกริชหรี่ตาแคบลง ขณะแลบลิ้นออกมาละเลียดเลียความหวานล้ำที่ยังติดอยู่บริเวณริมฝีปาก

เมื่อได้ลิ้มลองอีกครั้งเขาก็อยากจะชิมแล้วชิมอีก

"ครับ"

"เป็นอะไรตาลอยเชียว! รึว่าวันนี้หลงเสน่ห์คุณวิของแก ที่ก็ดูสวยสะดุดตาเหลือเกิน"

"ครับ"

สวยนะถูก! แต่ไม่ใช่วิกานดาหรอก

"แกชอบอย่างนี้เตี่ยก็คงอุ่นใจ เหมือนจะเป็นคนที่เตี่ยดูไว้ ว่าอยากจะให้แกเป็นฝั่งเป็นฝากับคนนี้แหล่ะ"

"โอ้ย! ไม่เอาหรอกครับเฮีย ผมกับวิเป็นแค่เพื่อนกัน ผมไม่เคยคิดเรื่องแต่งงานกับวิเลยสักครั้ง!"

"ไม่เคยคิดเรอะ? อะไรวะ! ไม่อยากจะเชื่อ! เฮียเห็นสายตาคุณวิเขามองแกไม่ใช่แบบเพื่อนหรอก ดูยังไงเขาก็ชอบแกมาก พอเหอะ! ไอ้นิสัยลอยไปลอยมา ควงคนนั้นทีคนนี้ที เจอคนที่สมควรจะหยุด ก็ควรจะหยุดได้แล้ว เดี๋ยวจะสายเกินไปดูอย่างเฮียสิ โคตรจะเหนื่อยเลย กว่าจะรู้ใจตัวเอง"

หยุด เมื่อเจอคนที่สมควรจะหยุด อย่างนั้นเหรอ?

"จริงของเฮีย"

แต่คนนั้นไม่ใช่วิ และคนคนนั้นยังไม่รู้ตัวเลยว่าผมเจอแล้ว เจอคนที่จะทำให้ผมสมควรหยุดในพฤติกรรมตัวเอง

"ถ้าแกมั่นใจแล้ว ก็ลุยเลยสาม เฮียว่าตอนนี้คุณวิเองก็ยังไม่มีใครหรอก แล้วถึงมีก็คงไม่น่าจะจริงจังอะไร ฝีมืออย่างแกไม่เห็นจะต้องมากังวลอะไร จีบเลย"

จักรวาลเหมือนจะสื่อความหมายไปอีกทาง แต่นั่นก็ทำให้หัวคิ้วของน้องชายขมวดเข้าหากัน

ประกายบางอย่างปรากฏในดวงตาคู่สีดำเข้ม

"เออ นั่นซินะ!! ไม่เห็นจะต้องกลัวอะไร"

เมื่อพอใจและอยากจะได้มาครอบครองเป็นของตัวเอง

เขาก็คงต้องเดินหน้าลุยอย่างเดียว

ยังไงเธอก็หนีเขาไม่พ้นหรอกน่า ...ยัยอ้วก ทอปัด

*************