Nika's POV
Mula kagabi, kaninang umaga, hanggang ngayon ay hindi parin maalis sa isipan ko ang mga paniginip ko. Tulala lang kahit anong gawin sakin ng dalawang 'to walang epekto. Dinala nila ako sa puno kung saan ang lagi naming tambayan ang lungkot ko talaga ngayon nag halong lungkot at takot. Sobrang hangin ngayon ansama ngalang ng timpla nito parang maligamgan na hangin, ramdam korin ang pagwawala ng mga tubig na nakapaligid sa'min pati narin ang pagwawala ng puno't halaman. Napaiyak ako at maslalong lumala ang sitwasyon mas lalong nagwawala ang mga ito. Hindi ko alam pero parang nakikiisa sila sakin? Pero siguro ay babagyo.
"Oh?bat ka nanaman naiiyak?". Nag aalalang tanong ni athea.
"Ni r**e kaba nung walang hiyang jace na'yon ha? nabuntis kaba niya ha?bakit ka tulala?". Tanong na
