อุ๊ย!!"
เสียงร้องเบาๆ ด้วยความตกใจ ทำคนที่เพิ่งคล้อยหลับไปเมื่อครู่สะดุ้งตัวตื่น เพราะสัมผัสได้ถึงนิ้วมือที่เขี่ยอยู่ข้างแก้ม ลืมตาขึ้นมาจึงได้เห็นเจ้าของห้องนอนเท้าแขนอยู่ข้างๆ อีกมือก็ยังเกลี่ยผมที่ข้างแก้มเธอเล่น
"ตกใจหมดเลยค่ะ"
"พี่ทำเราตื่นเลยหรือ" เธอส่ายหน้าเป็นคำตอบทั้งที่ตัวเองเพิ่งจะลืมตาตื่นเพราะเขานั่นแหละ
"เพื่อนกลับหมดแล้วหรือคะ"
"ยังเลย อาจจะค้างที่นี่กันบ้าง พรุ่งนี้มีเรียนบ่าย"
อยู่ๆ ใบหน้าหวานที่ยิ้มถามเขาเมื่อครู่ก็บึ้งตึงขึ้น นึกว่าเธอจะง่วงอยากนอนต่อ
"งั้นเดี๋ยวพี่ออกไปก่อน กุลจะได้นอน"
ตอนที่ออสตินขยับตัวลุกขึ้น กุลจิราจึงได้รั้งแขนเขาไว้
"ยายเบลล์นั่นมันชอบพี่หรือคะ"
"อือ งั้นมั้ง" ออสตินตอบตามที่รู้สึกได้ เพราะทุกครั้งที่อรปรียามาหาพี่ชาย ก็จะต้องมีชื่อเบลล์ติดสอยห้อยตามมาด้วยทุกครั้ง และทุกครั้งสายตาของเด็กคนนั้นที่มองมา เขารู้สึกได้แต่ก็ไม่เคยย
