เมื่อฉันเป็น ... แม่เลี้ยงใจร้าย

ผู้หวังดีที่คิดจะปิดบัญชี

บรรยากาศในไร่ไพศาลที่เริ่มจะอบอวลไปด้วยความเข้าใจอันดีระหว่างนิสากับเด็กแฝด กลับต้องเผชิญกับพายุลูกใหม่ที่ไม่ได้มาจากท้องฟ้า แต่มาในคราบของหญิงสาวผู้อ่อนหวานดั่งชื่อของเธอ "สายไหม" อดีตคนรักของติณณภพและนางเอกในนิยายต้นฉบับที่นิศราคนเก่าแสนจะเกลียดชัง

สายไหมก้าวเข้ามาในบ้านไร่ด้วยชุดสีขาวสะอาดตา แววตาที่ดูเศร้าสร้อยและเปี่ยมไปด้วยความเห็นใจทำให้คนงานเก่าแก่หลายคนถึงกับทำตัวไม่ถูก เธอไม่ได้มาตัวเปล่า แต่มาพร้อมกับ "ข่าวลือ" ที่ทำให้ติณณภพต้องขมวดคิ้ว

"พี่ติณคะ ไหมไม่ได้อยากจะมาก้าวก่ายเรื่องในบ้านนะคะ" สายไหมพูดเสียงแผ่วขณะนั่งอยู่ในห้องรับแขก โดยมีนิสานั่งกอดอกยิ้มบางๆ อยู่ฝั่งตรงข้าม "แต่ไหมได้ยินคนในตลาดลือกันหนาหูเรื่องเงินเคลมประกันแจกันมังกรหยก ไหมเป็นห่วงพี่ติณ... กลัวว่าจะมีคนหัวหมอแอบยักยอกเงินส่วนต่างไปน่ะค่ะ"

นิสาเลิกคิ้วมอง 'นางเอก' ตรงหน้าที่กำลังร่ายบทพูดอ้อมๆ เพื่อชี้เป้ามาที่เธอ สายตาของสายไหมเหลือบมามองนิสาแวบหนึ่งด้วยความจิกกัดที่ซ่อนอยู่ใต้ความใสซื่อ

"อ้าว... คุณสายไหมเป็นห่วงเรื่องเงินประกันเหรอคะ? ช่างมีน้ำใจงามสมคำร่ำลือจริงๆ ค่ะ" นิสาเริ่มบทบาท 'ภรรยาหลวงผู้อ่อนโยน' เธอขยับเข้าไปใกล้ติณณภพแล้วแตะแขนเขาเบาๆ "คุณติณคะ นิสาต้องขอโทษจริงๆ ค่ะที่ทำให้คุณสายไหมต้องลำบากใจจนต้องรีบมาหาถึงที่นี่ ทั้งที่ทางไร่เราก็มีคนดูแลบัญชีอย่างดีอยู่แล้ว"

ติณณภพมองนิสาอย่างประหลาดใจ การที่เธอไม่วีนแตกใส่สายไหมเหมือนทุกครั้งทำให้เขารู้สึกทึ่ง "ไหม... คุณไปยินอะไรมากันแน่?"

"ก็... มีคนบอกว่าเงินประกันที่ได้มาแปดแสนบาท แต่นิศราแจ้งพี่ติณว่าได้มาแค่เจ็ดแสน ส่วนอีกหนึ่งแสนหายไปไหนไม่ทราบสิคะ" สายไหมวางเอกสารบางอย่างลงบนโต๊ะ "นี่คือกระดาษโน้ตที่ไหมได้มาจากพนักงานในบริษัทประกันค่ะ เขาบอกว่าเงินโอนเข้าบัญชีส่วนตัวของคุณนิศรา"

เด็กแฝดที่แอบฟังอยู่หลังประตูถึงกับหน้าซีด ตุลย์รู้ดีว่าเงินนั่นคืองบที่นิสาบอกว่าจะเอาไปซื้ออุปกรณ์การเรียนและจะให้เป็นทุนการศึกษากับลูก ๆ คนงานในไร่

นิสาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ท่าทางใจเย็นของเธอทำให้สายไหมเริ่มกระสับกระส่าย "คุณสายไหมคะ ข้อมูลวงในของคุณเนี่ย... ล้าสมัย (Outdate) ไปหน่อยนะคะ"

นิสาหยิบไอแพดคู่ใจขึ้นมาเปิดไฟล์ 'รายงานสรุปสถานะการเงินประจำสัปดาห์' ที่เธอทำไว้อย่างเป็นระบบระเบียบแบบฉบับพนักงานออฟฟิศระดับเหรียญทอง

"นี่ค่ะคุณติณ... และคุณสายไหม เชิญทัศนาได้เลยค่ะ" นิสาหันหน้าจอให้ดู "เงินประกันแปดแสนบาทโอนเข้าบัญชีชื่อนิศราจริงค่ะ เพราะตอนทำประกันชื่อผู้ถือครองคือฉัน แต่! รบกวนดูตารางถัดไปนะคะ"

นิสาใช้นิ้วเลื่อนหน้าจออย่างคล่องแคล่ว "เงินแปดแสนถูกแบ่งเป็นสามส่วน ส่วนแรก 700,000 บาท โอนกลับเข้าบัญชีกลางของไร่ไพศาลทันทีเพื่อชดเชยค่าแจกัน ส่วนที่สอง 50,000 บาท เป็นค่าซื้ออุปกรณ์วาดภาพและหนังสือเรียนเสริมให้ตุลย์กับติณณาตามงบประมาณพิเศษ และส่วนที่สาม 50,000 บาท ถูกนำไปเป็นทุนการศึกษาให้ลูกคนงานในไร่ที่เรียนดีแต่ขาดแคลนทุนทรัพย์"

เธอเปิดไฟล์ภาพถ่ายใบเสร็จและใบสำคัญรับเงินที่มีลายเซ็นครบ "ทุกบาททุกสตางค์มีที่มาที่ไป มีใบกำกับภาษีเต็มรูปแบบ (Full Tax Invoice) และที่สำคัญ... เงินส่วนที่จ่ายให้เด็กๆ และคนงาน ฉันได้ทำบันทึกขออนุมัติ (Internal Memo) จากคุณติณณภพเรียบร้อยแล้วเมื่อวานนี้... จริงไหมคะคุณติณ?"

ติณณภพพยักหน้า "ใช่... ผมเซ็นอนุมัติเองกับมือ และผมก็เห็นด้วยกับโปรเจกต์ CSR เล็กๆ นี้ของนิสา"

สายไหมหน้าสั่นไปครู่หนึ่ง "แต่... แต่ไหมเห็นตัวเลขในโน้ตมันไม่ตรง..."

"โน้ตที่คุณไหมได้มา คงเป็นแค่ 'แบบร่าง' (Draft) ที่ยังไม่ได้รับการตรวจสอบ (Verify) น่ะค่ะ" นิสายิ้มหวานแต่ดวงตาคมกริบ "ทำงานใหญ่ใจต้องนิ่งนะคะข้อมูลผิดพลาดนิดเดียวก็หน้าแตก... เอ๊ย เสียชื่อเสียงได้ง่ายๆ"

นิสาลุกขึ้นเดินไปหาสายไหมแล้วจับมือเธออย่างแสนดี "ขอบคุณมากนะคะที่คุณไหมอุตส่าห์เป็นห่วงครอบครัวเรา แต่วันหลังถ้าอยากรู้อะไร ถามนิสาได้โดยตรงเลยค่ะ ไม่ต้องลำบากไปหาข้อมูลจากวงนอกให้โดนเขาหลอกมาเลย นิสายินดี 'เปิดเผยข้อมูล' (Transparency) ให้ดูทุกเมื่อค่ะ... ในฐานะที่คุณเป็น 'แขก' ที่หวังดี"

คำว่า 'แขก' และ 'ครอบครัวเรา' ของนิสาทำเอาสายไหมเจ็บจี๊ดจนพูดไม่ออก เธอถูกน็อคด้วยความนิ่งและหลักฐานทางบัญชีที่เถียงไม่ได้สักคำ

"ไหม... คงเข้าใจผิดไปเองจริงๆ ค่ะ ขอโทษด้วยนะพี่ติณ" สายไหมรีบลุกขึ้นเตรียมจะเดินออกจากบ้านด้วยความอับอาย

"ไม่เป็นไรจ้ะไหม" นิสาโบกมือส่งท้าย "อ้อ! วันหลังถ้าจะมา รบกวนนัดล่วงหน้า (Make an Appointment) หน่อยนะคะ พอดีช่วงนี้ตารางงานฉันกับคุณติณค่อนข้างแน่น... เรากำลังวางแผนขยายกิจการน่ะค่ะ"

เมื่อสายไหมพ้นประตูบ้านไป นิสาก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก เธอกลับมานั่งจุ้มปุ๊กที่โซฟาเหมือนเดิม พลางบ่นอุบอิบ "เฮ้อ... เหนื่อยชะมัด สวมบทนางเอกละครหลังข่าวเนี่ยยากกว่าทำงบการเงินอีกนะเนี่ย"

ติณณภพที่นั่งมองอยู่ตลอดเวลาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา "คุณนี่มันร้ายจริงๆ นะนิสา... ทั้งเรื่องบัญชี ทั้งเรื่องคำพูด"

"ไม่ได้ร้ายค่ะ เขาเรียกว่ามี 'ชั้นเชิงในการเจรจา' (Negotiation Skills) ต่างหาก" นิสายิ้มภูมิใจ "ว่าแต่คุณเถอะ... เห็นแฟนเก่ามาใส่ร้ายเมียเนี่ย ไม่คิดจะปกป้องบ้างเหรอคะ?"

ติณณภพขยับเข้ามาใกล้จนนิสาต้องถอยกรูด "ก็เห็นคุณจัดการได้ยอดเยี่ยม (Excellent) ขนาดนี้ ผมจะเข้าไปแทรกแซง (Interfere) ทำไมล่ะครับ... นายหญิง"

สายตาที่เขามองเธอตอนนี้ไม่มีแววจับผิดอีกต่อไป แต่มันเต็มไปด้วยความชื่นชมและ... บางอย่างที่ทำให้นิสาหน้าแดงขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้