บรรยากาศในไร่ไพศาลที่เคยสดใสกลับกลายเป็นสีเทาทึม เมื่อรถลีมูซีนสีดำเงาวับแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าเรือนไม้หลังใหญ่ ผู้ที่ก้าวลงมาคือ "คุณหญิงวิมลมาศ" คุณหญิงป้าผู้ครองอำนาจสูงสุดในตระกูลของติณณภพ เธอคือภาพจำของกุลสตรีไทยสมัยก่อนที่ทุกระเบียบนิ้วต้องเป๊ะ และแน่นอนว่าเธอ "ไม่ปลื้ม" นิศรามาแต่ไหนแต่ไร
"สวัสดีค่ะคุณหญิงป้าวิมลมาศ" นิศราก้มลงกราบอย่างนิ่งสนิท ท่าทางสง่างามที่เธอฝึกฝนมาจากการต้องรับรองลูกค้าวีไอพีระดับพันล้านถูกนำมาใช้อย่างแนบเนียน
คุณหญิงวิมลมาศใช้สายตามองลอดแว่นสายตากรอบทอง สำรวจนิศราตั้งแต่หัวจรดเท้า "ได้ข่าวว่าพักนี้เจ้ากี้เจ้าการเรื่องในไร่เสียจนคนเขาเล่าลือไปถึงกรุงเทพฯ กิริยามารยาทดูเปลี่ยนไป... หรือเป็นเพราะที่นี่มันกันดารจนลืมกำพืดเดิมของตัวเองไปแล้วล่ะนศรา?"
"นิศราค่ะคุณป้า... นิศราที่แปลว่าเจ้าแห่งกลางคืนน่ะค่ะ" เธอแก้ชื่อด้วยรอยยิ้มละไม "ส่วนเรื่องกิริยาที่เปลี่ยนไป
