เมื่อฉันเป็น ... แม่เลี้ยงใจร้าย

ประจานสายไหม

เช้าวันต่อมา นิสาไม่ได้แต่งชุดชาวไร่ติดดินเหมือนเมื่อวาน เธอจัดเต็มในชุดเบลเซอร์สีแดงเพลิง กางเกงสแล็กเข้ารูปทรงสมาร์ต และรองเท้าส้นสูงสีดำขลับที่ส่งเสียง 'ตึก ตึก ตึก' ทุกครั้งที่ก้าวเดิน มันคือชุดที่เธอเคยใช้เข้าห้องประชุมเพื่อฟาดฟันกับซัพพลายเออร์จอมกะล่อนในโลกก่อน

"พร้อมไหมคะคุณติณ?" นิสาหันไปถามสามีหนุ่มที่วันนี้สวมสูทลำลองดูภูมิฐานไม่แพ้กัน

"พร้อมครับ" ติณณภพตอบพลางถือซองเอกสารสีน้ำตาล "ผมไม่คิดเลยว่าสายไหมจะกล้าทำขนาดนี้ ถึงเวลาต้องจบเรื่องนี้เสียที"

"ไปค่ะ... ไปเช็กบิล (Check-bill) โปรเจกต์นี้กัน!"

ที่ร้านทองใจกลางเมืองซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัวสายไหม ผู้คนกำลังพลุกพล่าน สายไหมในชุดเดรสสีชมพูอ่อนดูบริสุทธิ์ผุดผ่องกำลังยืนยันกับลูกค้าว่าเธอเป็นคนรักสัตว์และชอบทำบุญ แต่ทว่า... ความละมุนละไมนั้นก็ต้องพังครืนเมื่อนิสาเดินนำทัพขบวน ‘รปภ. ไร่ไพศาล’ และ ‘ตำรวจ’ บุกเข้ามาในร้าน

"สวัสดีค่ะคุณสายไหม... แหม วันนี้ดูสดใสจังเลยนะคะ ผิดกับสีหน้าของไอ้เสือผาดที่นอนคุกเมื่อคืนลิบลับเลย" นิสาเอ่ยทักทายเสียงใสแต่บาดลึก

สายไหมหน้าซีดเผือดไปวูบหนึ่งก่อนจะปรับสีหน้าเป็นนางเอกผู้ถูกรังแก "นิศรา... พี่ติณ มาทำอะไรที่นี่คะ? แล้วทำไมต้องพาตำรวจมาด้วย ไหมทำอะไรผิด?"

"อย่าเพิ่งเล่นบทเหยื่อ (Victim Card) เลยค่ะ มันดู Out (เชย) ไปแล้ว" นิสาวางไอแพดลงบนเคาน์เตอร์ทอง "ฉันมาเพื่อขอเชิญคุณไปให้ปากคำเรื่อง 'จ้างวานบุกรุกและวางเพลิง' ค่ะ พอดีมีพยานซัดทอดถึงคุณแบบเต็มๆ"

"หลักฐานลอยๆ ใครก็พูดได้ค่ะ!" สายไหมแผดเสียงเริ่มหลุดมาด "ไหมไม่มีทางทำแบบนั้น พี่ติณคะ พี่เชื่อผู้หญิงคนนี้มากกว่าไหมเหรอคะ?"

"ผมเชื่อใน 'ข้อเท็จจริง' (Fact) ครับสายไหม" ติณณภพตอบเสียงเย็น

"ข้อเท็จจริงเหรอคะ? ไหมเพิ่ง 'ลบ' ข้อความคุยงานกับลูกน้องเก่าไปเมื่อเช้า... อ๊ะ! หมายถึงข้อความไร้สาระน่ะค่ะ ไม่มีหลักฐานอะไรทั้งนั้นแหละ!" สายไหมเผลอหลุดปากออกมาพร้อมกับชูโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูขึ้นมาเย้ย "ลบไปหมดแล้วค่ะ เคลียร์แชทเกลี้ยง แม้แต่ขยะในถัง (Trash) ก็ไม่เหลือ!"

นิสายิ้มกริ่ม แววตาเป็นประกายเหมือนตอนที่ไอทีบริษัทบอกว่ากู้ไฟล์งานที่เธอทำหายกลับมาได้ "คุณสายไหมคะ... ในโลกของ Digital Transformation น่ะ คำว่า 'ลบ' (Delete) มันไม่มีอยู่จริงหรอกค่ะ ถ้าคุณไม่ได้ทำการ Wipe Data (ล้างข้อมูลถาวร) แบบเจ็ดชั้น"

นิสาเดินเข้าไปหาแล้วแบมือ "ขอเครื่องหน่อยค่ะ ในฐานะที่ฉันเคยเป็นเลขากองกลางที่ต้องคอยซ่อมคอมให้บอสบ่อยๆ ฉันมีสกิล IT Support ระดับใบเซอร์ฯ นะคะ"

"ไม่ให้! นี่มันของส่วนตัว!" สายไหมกอดโทรศัพท์ไว้แน่น

"คุณตำรวจคะ... รบกวนขอ 'หมายยึดทรัพย์สินเพื่อตรวจสอบหลักฐาน' ที่เราเตรียมมาหน่อยค่ะ" นิสาหันไปทางเจ้าหน้าที่

ตำรวจยื่นเอกสารให้สายไหมดูจนนางเอกสาวมือสั่นยอมส่งโทรศัพท์ให้แต่โดยดี "ลบไปแล้ว กู้ไม่ได้หรอก! ร้านซ่อมแถวนี้ยังบอกว่าทำไม่ได้เลย!"

นิสาไม่ตอบแต่หยิบสายเชื่อมต่อ (OTG) ออกมาจากกระเป๋า เสียบเข้ากับมือถือของสายไหมและเชื่อมเข้ากับไอแพดระดับโปรของเธอ นิสาเริ่มรัวนิ้วลงบนหน้าจอด้วยความเร็วแสง โปรแกรมกู้คืนข้อมูล (Recovery Tools) ที่เธอแอบติดตั้งไว้เริ่มทำงาน แถบเปอร์เซ็นต์วิ่งปรื๊ดๆ ท่ามกลางสายตาคนทั้งตลาดที่เริ่มมุงดู

"คุณสายไหมคะ... รู้ไหมว่าแอปพลิเคชันส่วนใหญ่น่ะ มันมีสิ่งที่เรียกว่า Cache และ Cloud Backup อัตโนมัติ" นิสาอธิบายขณะที่สายไหมเริ่มเหงื่อตก "และต่อให้คุณลบแชทในเครื่อง แต่ประวัติการโอนเงิน (Transaction History) ในแอพธนาคารที่ผูกกับเบอร์โทรศัพท์... มันลบไม่ได้นะคะ!"

ตึ๊ง! [Recovery Complete: 100%]

"บิงโก!" นิสาตะโกนลั่น เธอหันหน้าจอไอแพดออกไปทางหน้าร้านทอง ซึ่งตอนนี้มีชาวบ้านยืนมุงดูนับสิบคน "เชิญชม 'ผลงานการกำกับ' ของคุณสายไหมได้เลยค่ะ!"

บนหน้าจอโชว์ภาพบันทึกหน้าจอแชทที่สายไหมสั่งงานเสือผาดว่า 'เอาให้หนัก เผาไร่มันไปเลย ยัยนิศราจะได้กระเด็นออกไป!' และที่เด็ดที่สุดคือ สลิปโอนเงินจำนวน 10,000 บาท ชื่อผู้โอนคือ สายไหม ชิดตะวัน ชื่อผู้รับคือ นายผาด พาสุก พร้อมระบุบันทึกช่วยจำว่า 'ค่าจ้างจัดการยัยแม่มด'

"ว้ายยย! นางเอกใจบุญ จ้างวานเผาไร่!" เสียงแม่ค้าในตลาดตะโกนลั่น "โถ่... หน้าตาซื่อๆ ใจคอเหี้ยมเกรียมแท้น้อ!" อีกคนเสริม

สายไหมเข่าอ่อนทรุดลงไปกับพื้นพยายามจะคว้าแขนติณณภพ "พี่ติณ... ไหมโดนแฮ็ก! มีคนแฮ็กข้อมูลไหมไปใส่ร้าย!"

"แฮ็กยากหน่อยนะคะ เพราะพิกัด (GPS Location) ตอนที่คุณส่งแชท มันระบุชัดเจนว่าส่งจาก 'พิกัดร้านทอง' แห่งนี้เป๊ะๆ เลยค่ะ" นิสาปิดหน้าจอไอแพดอย่างผู้ชนะ "ในโลกธุรกิจ... หลักฐาน (Evidence) คือพระเจ้าค่ะคุณสายไหม และตอนนี้พระเจ้าสั่งให้คุณไปอยู่ 'คุก' ค่ะ"

ติณณภพมองสายไหมด้วยสายตาผิดหวังอย่างที่สุด "ผมไม่เคยคิดเลยว่าคุณจะใจร้ายได้ขนาดนี้ สายไหม... ต่อจากนี้ไป อย่ามาให้ผมหรือลูกๆ เห็นหน้าอีก กฎหมายจะจัดการคุณเอง"

ตำรวจเข้าควบคุมตัวสายไหมท่ามกลางเสียงสาปแช่งของชาวบ้านที่ผิดหวังในตัวเธอ นิสายืนกอดอกมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกโล่งใจเหมือนปิดโปรเจกต์ใหญ่ที่แสนเหนื่อยล้าได้สำเร็จ

"สะใจไหมคะคุณสามี?" นิสากระซิบถาม

ติณณภพหันมามองภรรยาสาวแล้วดึงเธอเข้ามากอดต่อหน้าคนทั้งตลาด "สะใจครับ... แต่ที่สะใจกว่าคือ ผมเพิ่งรู้ว่าเมียผมเป็น 'แฮ็กเกอร์' มือโปรด้วย"

"ไม่ได้เป็นแฮ็กเกอร์ค่ะ แค่เป็นคน 'ใส่ใจรายละเอียด' (Detail Oriented) ต่างหาก" นิสายิ้มหวาน "ไปค่ะ... กลับบ้านกันค่ะ ตุลย์กับติณณารอฉลองไก่ทอดอยู่นะ!"

นิสาเดินออกจากร้านทองด้วยท่วงท่าสง่างาม ทิ้งอดีตนางเอกไว้เบื้องหลังพร้อมกับกองเศษซากชื่อเสียงที่พังทลาย... ภารกิจกำจัดตัวร้าย: Complete! คะแนนความสะใจ: 5 ดาวเต็ม!