75

1128 Words

“ผมเตือนคุณแล้วนะ ไซม่อนก็เตือนคุณหลายครั้ง และผมไม่เคยบอกให้คุณเชื่อใจผมสักครั้งเดียว มีแต่คุณที่คิดแบบนั้น” เขาตอบเสียงทุ้มไม่แสดงอารมณ์ “คุณทำร้ายความรู้สึกดี ๆ ที่ฉันมีต่อคุณแทบไม่เหลือ ฉันมองคุณผิดไปจริง ๆ” ตั้งแต่วันนี้ไปจนถึงวันตาย เธอจะจำเอาไว้ว่าผู้ชายที่ชื่อหยางอี้คือคนเลวสำหรับเธอ ถึงตายก็ไม่ต้องมาเผาผีกัน “ผมทำได้ทุกอย่างเพื่อความสุขของตัวผมเอง” เขารู้ว่าตอนนี้เธอคงโกรธและเกลียดเขามาก แต่ก็ยอมรับความรู้สึกนั้นของเธออย่างซึ่ง ๆ หน้า มากกว่าหาข้ออ้างมาแก้ตัว “คุณควรจะย้อนมองดูตัวเองด้วยนะบี คุณกับผมก็ไม่ต่างกันหรอก ฉันไปก่อนนะอลัน ดูแลเธอด้วยนะ” “ครับน้าอี้” อลันไม่รู้ว่าพวกเขาพูดอะไรกัน แต่เห็นแววตาโกรธแค้นระคนเจ็บปวดของหญิงสาว ก็พอจะเดาได้ว่าเป็นเรื่องที่ไม่ดีสำหรับเธอแน่ แต่มันก็น่าจะดีสำหรับเขาเลยทีเดียว.. เขารอจนน้าชายของเพื่อนสนิทออกไปจากห้อง จึงรินน้ำชาให้หญิงสาว “ดื่มซ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD