“ถ้าหนูหนีฉันไปแล้วฉันจะรักใคร จะแต่งงานกับใครล่ะ” เขาถามร่างที่ดิ้นดุ๊กดิ๊กอยู่ในอ้อมแขน
แต่งงาน! คำ ๆ นี้ทำให้เธอหยุดดิ้นหนี แต่กลับทำให้หัวใจที่เต้นแรงของเธออุ่นวาบ “คุณ..จะแต่งงานกับหนูจริง ๆ เหรอคะ”
“ถ้าหนูเรียนจบ และหนูเต็มใจ” เขาตอบชัดถ้อยชัดคำ “ที่ฉันบอกว่าจะรอจนกว่าหนูเรียนจบ เพราะฉันจะแต่งงานกับหนูต่างหาก ไม่ใช่เพราะคิดไม่ซื่อ ทีนี้เข้าใจฉันแล้วหรือยังหนูหยิน.. หือ” เขาท้วงในลำคอเมื่อเธอเอาแต่นิ่ง
เธอดีใจจนไม่รู้จะเปรียบกับอะไรดี อยากจะตอบรับในทันที แต่ก็ต้องทำเป็นกลบเกลื่อนความรู้สึกเอาไว้ให้ถึงที่สุด เพราะกลัวจะเสียท่าหมาป่าเจ้าเล่ห์ที่จ้องจะงาบอยู่ตลอดเวลา และกลัวว่าตัวเองจะลุ่มหลงในสิ่งที่เขามอบให้ พอนานวันไปก็กลัวจะเป็นคนที่ไร้ค่าในสายตาเขา ดังนั้นจึงอยากยืดเวลาอยู่กับเขาไปให้นาน ๆ ที่สุด
“ไม่ทราบสิคะ ขอหนูไปคิดดูก่อนนะคะ ปล่อยหนูได้แล้ว หนูจะไปเลือกห้อง”
“หนูหยินเจ้าเ
