หงส์ฟ้ากับซาตาน

ปีนเกลียว

เรวัตนั่งมองหญิงสาวที่เขาเพิ่งหิ้วขึ้นรถมาตั้งใจจะพาไปส่งกลับบ้าน พลางยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหูเพื่อต่อสายหาพี่ชายของเธอเป็นรอบที่เท่าไหร่เขาไม่ได้นับ

"ฮัลโหล ไอ้ห่า! กว่าจะรับสายได้นะมึง"

[โทรมาทำห่าอะไรเอาเกือบตีสามวะ!] เสียงปลายสายตอกกลับเรวัตมาอย่างหัวเสีย ทำเอาเรวัตถึงกับต้องพ่นลมหายใจเฮือกใหญ่แล้วพูดต่อ

"ไม่ต้องมาหัวร้อนใส่กูเลยไอ้เสือ ไอ้เพื่อนเวร! น้องสะ.."

"อะ อ่าว เฮ้ย!" แต่ไม่ทันจะได้พูดจบเรวัตก็ต้องตกใจที่อยู่ดี ๆ โทรศัพท์มือถือของเขากลับถูกใครบางคนกระชากออกไปแล้วกดวางสาย กรรวีถือวิสาสะกดปิดมือถือของเรวัตแล้วถามเขาออกไปด้วยสายตาไม่พอใจขั้นสุด..

"โทรหาพี่เสือทำไม!"

"โทรให้มันมารับเราไง ยายขี้เมา"

"ยังไม่เมา! พี่เรย์ไม่ต้องไปรบกวนพี่เสือเลยนะ หงส์อุตส่าห์เปิดทางให้พี่เสือ[1]กับพี่สะใภ้มีเวลาอยู่ด้วยกัน เพราะฉะนั้นห้ามโทร!" กรรวีเพิ่งสร่างเมา เมื่อครู่ได้พักสายตาไปร่างกายเลยฟื้นขึ้นมาหน่อย

เธอสู้อุตส่าห์หาทางให้พี่ชายกับหญิงสาวคนที่เธออยากได้เป็นพี่สะใภ้ได้มีเวลาอยู่ด้วยกันสองต่อสองช่วงนี้จึงยอมออกไปตะลอน ๆ ข้างนอกไม่ยอมกลับบ้านแม้กระทั่งวันหยุดอย่างเช่นวันพรุ่งนี้ และดูท่าทางคืนนี้พี่ชายและว่าที่พี่สะใภ้คงกำลังมีช่วงเวลาดี ๆ ด้วยกัน ฉะนั้นจะปล่อยให้ใครมาทำแผนเธอพังไม่ได้เด็ดขาด

"หืม.. ร้ายเหมือนกันนะเรา งั้นวันก่อนที่บอกว่าติดงานด่วนแล้วให้พี่มาส่งที่โรงพยาบาล เพราะจะกันพี่ออกใช่ไหม"

"อ่าฮะ ฉลาดใช้ได้นะคะเนี่ย~" กรรวีตอบรับอย่างไม่คิดปิดบัง ก่อนหน้านี้เธอสังเกตเห็นว่าเรวัตมองพรนับพันอย่างสนใจแถมยังไปหาที่โรงพยาบาลและที่ทำงานของพรนับพันอยู่บ่อยครั้งจนเธอหวั่นว่าเรวัตจะมาแย่งจีบแข่งกับพี่ชายเธอ กรรวีจึงหาเรื่องกันท่าและทำตัวเป็นไม้กันหมาให้เรวัตออกห่างทุกครั้ง

อ้างว่าติดงานด่วนแล้วโรงพยาบาลเป็นทางผ่านทางเดียวกับบ้านของเรวัตเพื่อให้พี่ชายได้มีเวลาเป็นส่วนตัวกับพี่สะใภ้ ไหนจะเวลาเรวัตหาเรื่องไปเจอกับพรนับพัน[2]อีกหลายครั้ง เธอก็จะหาเรื่องแยกเขาออกมาแบบนี้เสมอ ถึงสำเร็จบ้างไม่สำเร็จบ้างก็ตามเถอะ

ไม่ใช่แค่กับเรวัตคนเดียวเท่านั้น เพราะหากมีผู้ชายคนไหนมายุ่มย่ามกับพรนับพันเธอก็จะคอยทำตัวเป็นไม้กันหมาแบบนี้ เพื่อความรักของพี่ชาย กรรวีทำได้ทุกอย่างอยู่แล้ว'

"หึ" เรวัตเห็นท่าทางหมายมาดของเธอเขาก็ยิ่งรู้สึกว่าอยากจะแกล้งให้เธอไม่พอใจเลยพูดออกไปเพื่อให้คนที่ยังไม่สร่างเมาดีได้โมโหเล่น "ของแบบนี้ ใครดีใครได้นะ.."

"นี่พี่เรย์ หยุดคิดเลยนะ หงส์ขอเตือนก่อนเลยว่า ห้าม ยุ่ง!" เธอเน้นย้ำทีละคำเสียงดังฟังชัด

"ทำไม?"

"ก็หงส์จะเก็บไว้ให้พี่ชายหงส์น่ะสิ! พี่เป็นเพื่อนสนิทพี่เสือจริงไหมเนี่ย รู้ทั้งรู้ว่าพี่เสือคิดยังไงกับพี่เพียวทำไมยังไปแย่งจีบอีกอะ นิสัยไม่ดี"

"ไม่รู้สิ.. ก็มันไม่เห็นเคยบอก" เขาแสร้งทำเป็นลอยหน้าลอยตาเพราะอยากเห็นคนรักพี่ชายคลั่งเล่นเฉย ๆ เวลาแยกเขี้ยวใส่แล้วเหมือนแมวเลย ไม่เห็นน่ากลัวสักนิด

ความจริงเขาไม่ได้คิดจะจีบผู้หญิงของเพื่อนหรอก ยอมรับว่าครั้งแรกที่ได้เจอกับพรนับพันเขาก็สนใจ แต่นั่นเพราะเป็นความสวยสะดุดตาและบุคลิกที่ดูมั่นใจ เชื่อว่าต่อให้เป็นผู้ชายคนไหนก็ต้องสนใจเป็นปกติอยู่แล้ว

เมื่อเห็นว่าเพื่อนรักมีท่าทางหึงหวงจนแทบคลั่งทุกครั้งที่ได้ยินใครเอ่ยถึงพรนับพันแต่ก็ยังปากแข็ง เขาเลยตั้งใจกระตุ้นต่อมหึงของเพื่อนรักเล่น ๆ เท่านั้นเอง

ซึ่งไม่ได้ต่างอะไรจากตอนนี้ ที่เขากำลังกระตุ้นต่อมหึงหวงแทนพี่ชายของใครบางคนสักหน่อยก็น่าสนุกดี ยิ่งเห็นกรรวีมองเขาตาขวางก็ยิ่งรู้สึกชอบใจอย่างประหลาด

"งั้นพี่ก็รู้เอาไว้เลยนะว่าคนนี้อะของพี่เสือ เข้าใจ๊?" กรรวีขู่ฟ่อออกคำสั่ง พลางมือไม้ก็อยู่ไม่สุขยื่นนิ้วเรียวออกไปเชยปลายคางของผู้ชายตรงหน้าให้หันมามองตาเธอ ให้เขารู้ว่าเธอกำลังพูดเรื่องจริงจังอยู่

"ขู่ได้ แต่ไม่ปีนเกลียว โอเค๊?" เรวัตที่เห็นแบบนั้นก็สะบัดหน้าออกเล็กน้อยให้พ้นมือเรียว นี่เห็นว่าเป็นน้องสาวเพื่อนหรอกนะแถมยังเพิ่งสร่างเมาเลยไม่คิดโกรธเคืองอะไรที่เธอปีนเกลียวใส่ ไม่งั้นจะจับฟาดให้

"ตกลงจะให้พี่ไปส่งที่ไหน กลับบ้านเลยไหมเรา" ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วเอ่ยปากถามต่อ

"ไม่เอาอะ ไม่อยากกลับบ้าน~" พ่อกับแม่และพี่ชายอีกสองคนก็ไม่อยู่ ฉะนั้นเธอก็จะไม่อยู่เป็นก้างขวางคอพี่ชายคนโตกับพี่สะใภ้หรอกนะ ตอนแรกว่าจะไปนอนกับเพื่อน แต่เหมือนจะไม่ทันเพราะเพื่อนดันกลับกันไปหมดแล้ว งั้น..หาโรงแรมนอนก่อนก็แล้วกันคืนนี้

"พาหงส์ไปเปิดโรงแรมหน่อยสิ"

"ฮะ..!"

"ตกใจอะไร หงส์ไม่อยากกลับบ้านอะ ไปหาโรงแรมนอนดีกว่า พาไปหน่อย ขับรถไปเองไม่ไหว" เธอบอกตามตรง รถจอดไว้นี่แล้วพรุ่งนี้ค่อยมาเอาก็ได้ ให้ขับไปเองคงได้หลับในกลางทางเป็นแน่

"บ้านก็มี จะไปนอนโรงแรมทำไม"

"อย่าถามมากได้ไหม หงส์ง่วง!"

"แต่มันอันตรายหงส์" เป็นผู้หญิงหน้าตาดีไปเปิดโรงแรมนอนคนเดียวแบบนี้เขาไม่ไว้ใจ แล้วดูชุดวันนี้ที่เธอใส่ เผยให้เห็นหน้าอกหน้าใจไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

[1]พระเอกจากเรื่อง ยอดดวงใจนายพยัคฆ์

[2] นางเอกจากเรื่อง ยอดดวงใจนายพยัคฆ์