หงส์ฟ้ากับซาตาน

เล่นตามน้ำ

"หงส์อยู่ที่ไหนเนี่ย... แล้วทำไมพี่ยังไม่กลับไปอีกอะ?" กรรวีหันมาถามเขาหลังจากมองไปทั่วห้องแล้วพบว่าอยู่ในสถานที่แปลกตา ความหมายของเธอคือที่นี่คือโรงแรมอะไร เขาพาเธอมาพักที่ไหนอะไรทำนองนั้น

"จะให้กลับไปไหนล่ะ นี่มันคอนโดพี่"

"หืม.. คอนโดพี่?"

"อืม"

"พาหงส์มาที่นี่ทำไม ทำไมไม่พาไปเปิดโรงแรม... แล้วนี่ พี่จะทำอะไรน่ะ!" กรรวีที่เพิ่งสังเกตเห็นสภาพของเพื่อนพี่ชายที่บนร่างกายมีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวปกปิด เธอเริ่มไม่ไว้ใจ ยิ่งเห็นเขานั่งในท่าคุกเข่าแทบจะคร่อมร่างเธออยู่แล้วก็ยิ่งอดระแวงไม่ได้

'..ไม่ใช่ว่าเขาคิดจะทำอะไรมิดีมิร้ายกับเธอหรอกนะ'

ป๊อก!

"โอ๊ะ!" เสียงหวานร้องลั่นพลางยกมือบางขึ้นลูบหน้าผากป้อย ๆ เมื่อโดนปลายนิ้วเรียวของเรวัตดีดหน้าผาก เขารู้ทันว่าเธอกำลังคิดอะไร ถึงเขาจะร้ายขนาดไหนแต่ก็ไม่เคยคิดลักหลับใครให้เสียชื่อ อย่างเขาแค่กวักมือเรียกผู้หญิงก็พร้อมมานอนอ้าขาให้เอาแล้ว ไม่ได้อดอยาก

"คิดอะไร?" เรวัตดุใส่คนที่กำลังคิดมาก

"กำลังคิดว่า..ทำไมพี่ถึงไม่ใส่เสื้อผ้า"

"จะนอน"

"นอนแก้ผ้าเนี่ยนะ!?"

"อืม แปลกตรงไหน" เขาเชื่อว่ามีอีกหลายคนที่ชอบนอนแก้ผ้าแบบนี้เพราะว่ามันนอนสบาย ไม่เห็นแปลกอะไร ที่สำคัญนี่ก็เป็นห้องของเขา เขาจะทำอะไรก็ย่อมได้

ร่างสูงลุกไปยังมุมที่นอนของตัวเองแล้วล้มตัวนอนต่อโดยไม่สนใจอีกคน ในเมื่อเธอตื่นแล้วก็ปล่อยให้จัดการตัวเองไป

กรรวีมองท่าทีชายหนุ่มที่ดูเหมือนไม่สนใจและท่าทางเขาไม่รู้สึกกระดากอายแต่อย่างใด เธอก็ไม่จำเป็นต้องคิดอะไรมาก เขาเป็นลูกครึ่งเรียนจบนอกถึงอายุเลขสามเท่าพี่ชายของเธอแต่เขาดูเป็นคนหัวสมัยใหม่คงไม่ซีเรียสอะไรกับอีแค่เรื่องแก้ผ้านอน ก็ดีเธอจะได้ทำตัวสบาย ๆ ไม่ต้องเกร็งเหมือนกัน

"พี่เรย์.."

"อือ" กำลังหลับตาเคลิ้มหลับแต่ก็ยังขานตอบสั้น ๆ

"หงส์ขอยืมเสื้อกับผ้าขนหนูหน่อยนะ จะอาบน้ำ" กรรวีเอ่ยขึ้นในขณะที่กำลังยืนอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าของเขา เมื่อครู่ที่หลับได้เป็นเพราะความเมาแต่ตอนนี้เธอตื่นแล้วเลยอยากอาบน้ำชำระร่างกายให้สบายตัวก่อนจะนอนต่อ ไม่เช่นนั้นคงนอนต่อไม่หลับ และเมื่อเห็นเขาพยักหน้าตอบรับเธอจึงหยิบเสื้อเชิ้ตตัวหนึ่งที่ดูพอใส่ได้และผ้าขนหนูหนึ่งผืนใหญ่เข้าไปในห้องน้ำทันที

กว่าจะจัดการกับตัวเองเสร็จเป็นเวลาเกือบเช้าราวตีห้า พอดีกับที่มีสายเรียกเข้าดังขึ้นจากมือถือของกรรวีจนทำให้คนที่เพิ่งหลับไปได้ไม่นานอย่างเรวัตพาลหงุดหงิด

กรรวีรีบปรี่เข้ามาหยิบโทรศัพท์ดูว่าใครกันที่โทรมาหาเวลาเช้าตรู่ขนาดนี้ และนั่นก็ทำให้เธอหัวเสียทันทีที่เห็นว่าเป็นอดีตแฟนเก่าที่เพิ่งมีเรื่องมีราวกันไปเมื่อคืน

'จะโทรมาทำบ้าอะไรอีกนะ ยังมีหน้ามาขอเปิดกล้องอีก'

ไวกว่าความคิด กรรวีจึงตัดสินใจรับสาย อยากรู้เหมือนกันว่าเขาโทรมาหาอีกเพื่ออะไร เมียไม่ว่าหรือไง และอีกอย่างเธอจะได้ด่าได้ถนัด ๆ ด้วย

[หงส์]

"มีอะไร! โทรมาทำไมอีก?"

[หงส์อยู่ที่ไหนคะ?] สาธิตถามเมื่อเห็นบรรยากาศรอบห้องไม่น่าใช่ห้องของเธอ

"ถามทำไม!"

[หงส์อยู่กับใคร ไอ้คนเมื่อคืนใช่ไหมบอกพี่มา?] สาธิตเริ่มคาดคั้น

กรรวีไม่พอใจที่เขาทำเหมือนระหว่างเราไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่เลิกกันไปแล้วจะมาเจ้ากี้เจ้าการทำตัวหวงก้างเหมือนตอนยังคบกันไม่ได้ เธอไปที่ไหน ทำอะไร กับใครไม่เกี่ยวอะไรกับเขาเลย

"จิ๊!" เรวัตรำคาญเพราะทนหนวกหูไม่ไหว เขาไม่สามารถนอนหลับไปทั้งที่มีคนคุยกันเสียงดังแบบนี้ แต่ก็ทำเพียงแค่นอนหลับตาเฉย ๆ ไม่ได้ต่อว่าอะไร และทันใดนั้นกรรวีก็เผยรอยยิ้มร้ายเมื่อนึกวิธีอะไรออกขึ้นมา.. เธอก็ไม่รอช้าที่จะทำมันทันที

"เฮ้ย! หงส์ทำอะไร?" เรวัตตกใจจนร้องเสียงหลงที่กรรวีถือวิสาสะขึ้นมานั่งคร่อมอยู่บนท้องน้อยของเขาในสภาพที่เขาแทบเปลือยกายเปล่าอยู่แบบนี้ แล้วดูเธอแต่งตัวเข้าสิ มีแค่เสื้อเชิ้ตตัวโคร่งของเขาที่ปกปิดร่างกายเปลือยเปล่าเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่เท่านั้น

[เสียงใครวะ หงส์!] มีเสียงผู้ชายหลุดเข้ามาในสายสาธิตถึงกับร้อนรนทันทีที่รู้ว่าตอนนี้กรรวีอยู่กับผู้ชายคนอื่น

"หงส์ขอยืมตัวอีกทีนะพี่เรย์ วันหลังจะตอบแทนบุญคุณให้ ส่วนตอนนี้ตามน้ำไปก่อนนะ ขอร้องนะคะ พลีส.." กรรวีก้มกระซิบเสียงเบาชิดใบหูชายหนุ่มแล้วดึงแขนล่ำเบา ๆ ให้เขาลุกขึ้นนั่ง ทั้ง ๆ ที่เธอก็นั่งอยู่บนหน้าตักเขาด้วย เล่นเอาเรวัตแทบตะบะแตก

[หงส์พี่ถามไม่ได้ยินหรือไง หนูไปนอนกับใครวะแม่ง!]

"นี่! ถ้าไม่ใช่พ่อ ไม่ใช่พี่ ไม่ใช่ผัวหงส์ ก็ไม่มีสิทธิ์มาขึ้นเสียงใส่นะ แล้วอยากรู้มากใช่ไหมว่าหงส์อยู่กับใคร.. อะ แหกตาดูค่ะ!"

กรรวีใช้มือที่ว่างกอดกระหวัดคอหนาของเรวัตแล้วดึงมาใกล้จนใบหน้าคมคายซุกตรงซอกคอขาว อีกมือหนึ่งก็ยกมือถือขึ้นมาปรับองศาให้สาธิตเห็นเธอและเรวัตในสภาพที่กำลังนั่งตักหันหน้าเข้าหากันแบบแนบชิดจนอากาศไม่สามารถลอดผ่านได้ ส่วนเรวัตก็เริ่มเล่นตามน้ำไปแบบที่เธอเอ่ยปากขอ

ริมฝีปากหยักเปิดอ้าส่งลิ้นร้อนออกมาเลียลิ้มชิมความหอมหวานบนลำคอขาวยาวระหง เขาขบเม้มมันอย่างไม่เบานักจนกรรวีต้องชะงักกับสัมผัสนั้น

ก็จริงอยู่ที่เธอขอให้เขาช่วยเล่นตามน้ำ แต่ไม่ต้องถึงขั้นลงลิ้นจริงจังขนาดนี้ก็ได้ มันเป็นจุดอ่อนไหวด้วยนะนั่น กระนั้นเธอก็ไม่นึกขัดเมื่อมาถึงขั้นนี้ทำให้สมจริงไปเลยก็ดีจะได้ไม่มีพิรุธอะไรให้สาธิตจับได้แล้วมาคอยวุ่นวายกับเธออีก