"เจ็บมากไหมเรา" ธีเดินเข้าหากรรวีก่อนจะยกมือขึ้นมาสัมผัสใบหน้าหวานที่แดงซ่าน เขาห่วงใยและเอ็นดูกรรวีเป็นเรื่องปกติเพราะค่อนข้างสนิทกัน ในบรรดาเพื่อนของพยัคฆินทร์ธีสนิทสนมกับกรรวีมากที่สุดใคร ๆ ก็รู้ดี แต่เรวัตที่เห็นทั้งคู่ใกล้ชิดกันขนาดนั้นเกิดไม่พอใจขึ้นมาเสียดื้อ ๆ
"เจ็บดิพี่ธี" กรรวีตอบเสียงหวานปนออดอ้อนตามประสาเพราะว่าสนิทกัน ธีเป็นทั้งเพื่อนสนิทและมือขวาของพี่ชายที่เห็นกันตั้งแต่เด็กยันโต เธอเลยชอบอ้อนใส่แบบนี้อยู่บ่อย ๆ อ้อนพี่ชายตัวเองไม่ได้เพราะรายนั้นขี้รำคาญ
"สม!" ธีพูดพลางเอานิ้วจิ้มริมฝีปากอิ่มที่มีรอยช้ำบริเวณมุมปากอย่างหมั่นไส้ กรรวีทั้งห้าวและแสบมาตั้งแต่ไหนแต่ไร เลยอดแกล้งไม่ได้
"โอ๊ย เจ็บนะ!" กรรวีจิ๊ปากใส่
การกระทำที่สนิทสนมกันพวกนั้นของทั้งคู่ทำให้เรวัตไม่สบอารมณ์เข้าไปใหญ่ ถ้าไม่ติดว่าเป็นเพื่อนสนิทเขาคงประเคนตีนใส่ยอดหน้าธีไปแล้ว
"กลับบ้านเลยไหม พี่ไปส่ง" เรวัต
