"พี่ขอถามอีกทีนะหงส์.. เป็นอะไร"
กรรวียังคงไม่ตอบ ในเมื่อคุยดี ๆ กันไม่ได้เขาจะหาทางง้างปากให้เธอพูดเอง
"ได้ ถามดี ๆ ไม่ตอบใช่ไหม"
"อื้อ!" มือหนาจับใบหน้าเท่าฝ่ามือให้หันมาสบตาก่อนจะกดจูบลงไป ลิ้นร้อนเจือกลิ่นแฮลกอฮอล์ถูกส่งเข้าไปชิมความหวานในโพรงปากสาวในแบบที่เขาเคยทำอย่างเอาแต่ใจ เขาจูบเธออยู่อย่างนั้นจนกรรวีทนไม่ไหวฟันคมงับริมฝีปากของเรวัตไปเต็มแรงจนคนเอาแต่ใจต้องถอนจูบหนีทันที
"พี่อย่ามาทำแบบนี้กับหงส์นะ"
"เป็นไรวะ บอกพี่มาดิหงส์" ตอนนี้เรวัตงงไปหมดกับท่าทีพวกนั้น ที่ผ่านมาเธอไม่เคยปฏิเสธสัมผัสเขาถึงขนาดนี้ ซ้ำเบ้าตาของกรรวีตอนนี้มีน้ำตารื้นขึ้นมาจนเรวัตตกใจ เขาไปทำอะไรให้เธอไม่พอใจตอนไหน ผู้หญิงเป็นสิ่งมีชีวิตที่เอาใจยากฉิบหาย เขาบ่นในใจ
"จะบอกได้ยัง ว่าเป็นอะไร" เอ่ยคำถามเดิมออกไปเป็นรอบที่สามร้อยของวันนี้ แต่คนตรงหน้าแม่งก็ไม่ยอมตอบให้กระจ่างเสียที หงุดหงิดฉิบหาย
"ตกลงจะไม่พู
