"ทีนี้จะคุยกันดี ๆ ได้ยัง หืม?!" การง้อผู้หญิงบอกได้เลยว่าเหนื่อยฉิบหาย แต่เขาก็จำต้องทำให้ตัวเองใจเย็นที่สุดเอาไว้ ไม่งั้นวันนี้คงไม่ได้คุยกันดี ๆ แน่
"พี่เรย์ปล่อยเลยนะ หงส์ไม่คุยอะไรทั้งนั้น ปล่อย! ไม่ต้องมากอดเลย ออกไป!" ทั้งทุบทั้งดิ้นทั้งผลักไส แต่คำพูดถัดไปของเขาทำเอาเธอเจ็บใจจี๊ด
"วันนี้จะไปที่ร้านทำไมไม่บอก" เรวัตเอ่ยถามขึ้นมาแทนคำถามที่สงสัยว่าเธอเป็นอะไรทำไมถึงเมินใส่เขาก่อนหน้าโดนปัดทิ้งทันที เพราะตอนนี้รู้แล้วว่ามันเกิดจากอะไร
"เหอะ ทำไมเหรอคะ? ถ้าหงส์บอกก่อนพี่จะได้ไม่ต้องพาใครมาด้วยว่างั้น?"
"มันไม่ใช่แบบนั้น.."
"แล้วเป็นแบบไหน?"
"หงส์.." เรวัตอ่อนใจ
"พี่ไม่ต้องห่วงนะ เพราะว่ามันจะไม่มีเหตุการณ์รถไฟชนกันอะไรทั้งนั้น" เพราะมันไร้สาระ!
เธอไม่ใช่รถไฟจะไม่ยอมใช้รางร่วมกับใครทั้งนั้น ขอเลือกเป็นเครื่องบินอยู่บนฟ้าสวย ๆ ดีกว่า ให้หมามันเห่าเล่น!
"คือมันไม่มีอะไร.." เรวั
