หงส์ฟ้ากับซาตาน

ภาระเพื่อน

"กูก็ไม่ได้ร้องไห้เสียใจที่เลิกกับมันไหมล่ะ กูก็แค่เจ็บใจอะ ที่เหมือนโดนหักหลัง" ก่อนหน้านี้กรรวีเคยคิดว่าตัวเองสนิทกับนานาพอสมควร นานาเป็นแม่สื่อแม่ชักให้เธอกับสาธิตอีกด้วย

ถึงเพื่อนจะเคยทักว่านานาเหมือนตั้งใจเข้ามาสนิทกับเธอเพื่ออะไรบางอย่าง นางดูไม่จริงใจเท่าไหร่ เรื่องนั้นทำไมกรรวีถึงจะไม่รู้ เธอเองก็ไม่ใช่คนที่ดูใครไม่ออกหรอก แค่เธอไม่อยากเชื่อมากกว่าว่าสาธิตก็เล่นด้วย คิดว่าปรบมือข้างเดียวยังไงมันก็ไม่ดัง

หากเลิกกับเธอก่อนแล้วไปคบกันทีหลังเธอคงไม่ว่าอะไร แต่นี่แอบไปมีอะไรกันลับหลังจนเธอจับได้แถมยังไม่ยอมให้เธอบอกเลิกและยังมีหน้ามาขอโอกาสบอกว่าแค่เรื่องผิดพลาดอีก มันยิ่งน่าเจ็บใจ ผิดพลาดบ้าบออะไรถึงเสร็จสมกันไปตั้งหลายน้ำ!

พอเริ่มทะเลาะและมีปากเสียงกันทีไร สาธิตมักโยนความผิดมาให้ว่าเธอไม่ใส่ใจเขาอย่างที่ควร ไหนจะบรรดาพี่ชายของเธอที่คอยกันท่าและส่งคนมาป่วนไม่หยุดหย่อน จนเขาเผลอหวั่นไหวไปกับนานาที่คอยมาดูแลเอาใจใส่จนเผลอใจไปมีอะไรกัน จากที่สาธิตไม่ยอมที่เธอบอกเลิก เวลาผ่านไปเพียงไม่กี่วันเขาก็ดันมาบอกเลิกเธอเอง

นี่ไงเหตุผลใหญ่ที่ทำให้เธอเจ็บใจที่สุด หักหน้ากันชัด ๆ

"เออเอา! ไหน ๆ ก็ไหน ๆ ละ ถ้ามันอยากเมาก็ปล่อยให้มันเมาให้ลืมเศร้าไปเลยแล้วกัน เดี๋ยวค่อยหาทางพามันกลับบ้านอีกที" เฟิร์นพูดขึ้น

"พามันกลับยังไงก่อน กูว่าพวกเราก็ไม่น่ารอดกันซ้ากกกคน" จูนถามกลับอย่างเมามายไม่ต่างจากกรรวี พอดีพรุ่งนี้ดันเป็นวันหยุดของเธอเหมือนกันเลยดื่มเอามันกันไปเลย ตัวจูนเองไม่เท่าไหร่เพราะนัดให้แฟนมารับเอาไว้แล้ว

เฟิร์นก็คงไม่ใช่ปัญหาเพราะว่ารายนั้นดีลผู้ชายเอาไว้แล้วเหมือนกัน ส่วนเพื่อน ๆ คนอื่นนั้นไม่มีใครเมากันเพราะพรุ่งนี้ต้องเข้าเวร ก็คงไม่พ้นให้เพื่อนที่ยังไม่เมาเข้าไปส่งกรรวีนั่นแหละ

"ถ้าให้กูไปส่งมัน กูไม่ไปคนเดียวนะบอกก่อน เดี๋ยวโดนลูกน้องพ่อมันกระทืบเอา" การไปส่งกรรวีในสภาพปกติเวลาปกติคงไม่มีปัญหา แต่หากไปเอาเวลาดึก ๆ ในสภาพเมาหัวราน้ำแบบนี้ มีหวังอาจจะโดนดีได้ กลัวคนที่บ้านของเพื่อนสาวจะเข้าใจผิดคิดว่าเขาทำมิดีมิร้ายเธอ ให้เพื่อนตัวดีลุกขึ้นมาอธิบายก็คงไม่ไหว

"ใครมันจะไปทำอะไรพี่ ที่บ้านพี่หงส์ก็น่าจะรู้ดีว่าพี่เป็นเพื่อนสนิทกัน" แจ๊คพูดต่อ

"งั้นมึงไปส่งมันเองไหมล่ะ เพราะคนที่บ้านมันก็รู้ว่ามึงเป็นรุ่นน้องในกลุ่มเหมือนกัน" เจสวนกลับแจ๊คไปอย่างรู้ทัน เพราะว่ามันก็ไม่น่าจะกล้าด้วย 'จะช่วยใครได้วะ แค่ช่วยตัวเองให้นั่งตรง ๆ ยังทำไม่ไหวเลย' เจคิด

"หึ! ขอบายคร้าบ~ ถึงจะรักพี่หงส์คนสวยขนาดไหน แต่แจ๊คน้อยคนนี้ก็ยังรักชีวิตตัวเองอยู่ดีนะบอกเลย" แจ๊คส่ายหน้าปฏิเสธอย่างไว ใครจะไปส่งกรรวีก็ไป แต่เขาขอบายด้วยอีกคน ใคร ๆ ก็รู้ว่าบ้านนี้หวงลูกสาวคนเดียวขนาดไหน พ่อหวงลูกสาว พี่ชายหวงน้องราวกับไข่ในหิน ถึงกรรวีจะทำตัวไม่ค่อยเป็นคุณหนูเวลาอยู่กับกลุ่มเพื่อนสักเท่าไหร่ก็ตาม

"ก็ไปส่งมันให้หมดนี่แหละ มีผู้หญิงไปด้วยพ่อแม่มันไม่ว่าอะไรหรอก ถ้าเห็นว่าพวกเรามากันยกกลุ่ม" กิ๊กเสนอมาเพราะเห็นว่ามันน่าจะเป็นวิธีที่ดีที่สุด

"เออ เอางั้นก็ได้นะ"

"ตามนั้น" ทุกคนตกลงกันเมื่อเห็นว่ามันคือวิธีที่ดีที่สุด ในขณะที่ตัวปัญหาอย่างกรรวีเอาแต่นอนฟุบหน้ากับโต๊ะหนักหัวจากอาการมึนเมา เพราะกระดกเหล้าไปเยอะพอสมควร

ถึงเวลาที่ผับปิด นักท่องราตรีต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน พวกของกรรวีเช่นกันที่พยุงกันลุกขึ้น เป็นหน้าที่ของแบม เจและแจ๊คที่ต้องคอยดูแลเพื่อนผู้หญิงในกลุ่มตามเคย เพราะตอนนี้ หงส์ จูน เฟิร์นได้เมาทิ้งตัวไปเฝ้าพระอินทร์กันเป็นที่เรียบร้อย

"มากับพวกห่านี่ทีไรภาระฉิบหายเลยวุ้ย!" เจบ่นอุบ เห็นสภาพของเฟิร์นที่เมาทีไรก็ชอบไซ้ผู้ชายไปทั่ว อย่างว่าละคนไม่มีลูกผัวก็อย่างนี้ จูนดีหน่อยที่แฟนมารับได้ทันท่วงทีโดยที่ไม่ได้เป็นภาระให้ใคร ส่วนกรรวีปกติแล้วไม่เคยเมามายขนาดนี้ วันนี้คงเจอเรื่องปวดใจ พวกเขาเลยยอมให้หนึ่งวัน

"ไอ้แบมมึงหิ้วอีกิ๊กนะมันผอมสุด ส่วนไอ้แจ็คมึงไปลากคออีเฟิร์นกลับมาก่อนมันจะลากผู้ชายไปแดกในน้ำ" ถึงเจจะเป็นผู้ชายปากร้ายแค่ไหนแต่เขาก็ยังไม่วายเป็นห่วงเพื่อนชายใจหญิงแบบแบมเลยเลือกที่จะให้แบมรับหน้าที่หิ้วกิ๊กที่รูปร่างผอมบางที่สุดในกลุ่มกลับ ส่วนแจ๊ครุ่นน้องโดนใช้ให้ไปลากเฟิร์นที่กำลังนัวกับผู้ชายที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่กี่ชั่วโมงกลับ ในขณะที่เจรับหน้าที่โอบประคองร่างของกรรวีอยู่ แต่ในจังหวะที่เจกำลังจะพากรรวีเดินออกไปยังรถกลับโดนรั้งไว้จากด้านหลังจนชะงัก

"เดี๋ยวผมจัดการเอง"