หงส์ฟ้ากับซาตาน

ไม่ได้เสียใจ

"บอกพวกกูมาว่าอะไรยังไง ไหนเล่ามาซิ" จูนคาดคั้น ในขณะนั้นทุกสายตาก็หันมามองเธออย่างรอคำตอบ กรรวีถอนหายใจพลางกลอกตามองบนที่รอบกายมีแต่เพื่อนขี้เผือก

"โอ๊ย พวกมึงก็นะ ไม่ถามกูบ้างล่ะว่ารอยฝ่ามือบนหน้ากูเนี่ยได้มายังไง!" กรรวีหัวเสียที่เพื่อนไม่เห็นสนใจรอยบนหน้าเธอเลย โฟกัสกันแต่เรื่องผู้ชายอย่างเดียว

"เชี่ย! ไปโดนใครตบมาวะเนี่ย เพิ่งเห็น" เมื่อเห็นเพื่อน ๆ เริ่มหันมาสนใจรอยตบบนหน้า เธอจึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างละเอียดยิบเพื่อหาพวกมาช่วยด่านานาให้สาแก่ใจ อีกอย่างเธอตั้งใจเบี่ยงประเด็นไม่ให้เพื่อนโฟกัสเรื่องเรวัตอีก ไม่งั้นคงยาว

หลังจากที่นั่งดื่มต่อกันไม่นานเรวัตเดินเข้ามาหากรรวีที่โต๊ะ จากที่เพิ่งเบี่ยงเบนความสนใจของเพื่อนได้ ตอนนี้เธอกลับกลายเป็นจุดสนใจของคนทั่วไปรอบโต๊ะเลย ไม่ใช่แค่เพื่อนแล้วเพราะเรวัตที่เดินมามีออร่าดึงดูดสายตาของคนรอบข้างได้เป็นอย่างดี รูปร่างสูงใหญ่ ทั้งหน้าตาลูกครึ่ง มาดมาเฟียกร้าวใจดูหล่อร้ายขนาดนี้ หากไม่เป็นจุดสนใจคงแปลกพิกล

"ถ้ามีปัญหาอะไร เรียกพี่หรือคนของพี่ได้ตลอดนะ ส่วนมื้อนี้พี่ขอเลี้ยงเอง" เรวัตเดินเข้ามายืนคร่อมหลังกรรวีที่นั่งอยู่ เขาโน้มหน้าลงมาคุยกับเธอจนริมฝีปากหยักแทบจะชิดใบหูขาว คางของเขาแทบจะเกยอยู่บนไหล่เธออยู่แล้ว

ลมหายใจอุ่นกลิ่นมินต์ที่รดรินพวงแก้มขาวทำเอากรรวีขนลุกเกรียวด้วยความตกใจจนต้องหันไปมอง จังหวะนั้นกลับกลายเป็นว่าปลายจมูกเชิดรั้นดันไปสัมผัสหน้าแก้มของเรวัตอย่างไม่ตั้งใจ ฉากนั้นทำเอาสาว ๆ หลายสิบคนแทบกรีดร้องด้วยความอิจฉากรรวี

"คะ ค่ะ..ขอบคุณนะคะพี่เรย์ แต่ไม่ต้องเลี้ยงก็ได้ค่ะหงส์เกรงใจ พอดีมากันหลายคน" กรรวีผละตัวออกห่างเล็กน้อย ยังคงสงวนท่าทางให้เป็นปกติ เธอเข้าใจดีว่าเสียงเพลงมันดัง ทั้งเขาและเธอก็ไม่ได้ตั้งใจ แค่ความบังเอิญที่ทำให้ใกล้กันขนาดนี้

"ไม่ต้องเกรงใจหรอกเพราะพี่มีเรื่องให้หงส์ช่วยเหมือนกัน"

"ช่วย? เรื่องอะไรเหรอคะ"

"เอาไว้คุยกันวันหลังละกันนะ วันนี้คงไม่สะดวก เราสนุกกับเพื่อนต่อเถอะ ถ้ากลับไม่ไหวยังไงก็บอก ห้องทำงานพี่อยู่ชั้นบนสุดริมขวาสุด บอกการ์ดหรือจะขึ้นไปเองก็ได้ตามสบายเลย"

"อ่า.. ค่ะ ขอบคุณค่ะ" กรรวีรับคำมาอย่าง'งง ๆ เขาเนี่ยนะมีเรื่องให้เธอช่วย ร้อยวันพันปีแทบไม่ได้คุยกันเลยด้วยซ้ำ สายงานของเธอกับเขาก็คนละทางกัน เขาทำงานสีเทาส่วนเธอเป็นหมอ จะมีอะไรให้ช่วยได้

อย่าบอกนะว่าให้ช่วยจีบพรนับพันให้ ถ้าเรื่องนี้ไม่มีวันเสียหรอกเธอจะเก็บพรนับพันไว้ให้พี่ชาย

หลังจากที่เรวัตเดินจากไป กรรวีก็ไหวไหล่อย่างไม่อยากใส่ใจ เจอกันคราวหน้าก็คงรู้เองว่าเขาต้องการให้ช่วยอะไร หากเธอช่วยได้ก็ช่วยไปแต่หากช่วยไม่ไหวก็ค่อยว่ากันอีกที

"นี่มึงแน่ใจนะว่าแค่เพื่อนพี่ชาย กุว่าไม่ใช่ละ..."

"เออว่ะ จังหวะตอนที่หันหน้ามาป๊ะกัน โคตรจิ้นเลยมึง~"

"กูละเขินแทนเลย" เสียงเพื่อนของกรรวีเอ่ยแซวเมื่อเห็นซีนที่มีผู้ชายงานดีกับเพื่อนสนิทเหมือนจะจู๋จี๋กัน ทั้ง ๆ ที่กรรวีก็ยืนยันว่าไม่ใช่ แต่ด้วยความที่เธอไม่ได้สนใจต่อล้อต่อเถียงอะไรเลยไม่มีเพื่อนคนไหนแซวต่อ แค่พูดเล่นกันพอหอมปากหอมคอเท่านั้น

ในกลุ่มเพื่อนที่อยู่ในวัยเบญจเพสเรื่องราวส่วนใหญ่ที่ใช้สนทนากันคงไม่พ้นเรื่องชีวิต การเงิน การงาน และครอบครัวเสียมากกว่า เอาเรื่องเฮงซวยในชีวิตมาระบายและคอยให้คำปรึกษาตามประสาเพื่อนสนิท เวลาหลักในชีวิตคือการทำงาน จะได้ออกมาสังสรรค์ด้วยกันบ้างก็นาน ๆ ครั้งไม่ได้บ่อยเท่าตอนเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว ได้จัดมิตติ้งย่อยกันทั้งทีกรรวีจึงเอาให้สุด พรุ่งนี้เป็นวันหยุดเลยดื่มได้

"เฮ้ยอีบ้า! เบาได้เบา กระดกเหล้าอย่างกับน้ำเปล่าเลย" เจเพื่อนชายในกลุ่มที่นั่งดื่มเงียบ ๆ มานานร้องห้ามเมื่อเห็นกรรวีกระดกเหล้าเข้าปากหลายอึกใหญ่ จะแย่งแก้วลงแต่กรรวีกลับไม่ยอมง่าย ๆ เธอปัดมือเพื่อนทิ้งตามด้วยเสียงพูดก่นด่า

"แม่ง.. ทำตัวเป็นที่ปรึกษา ที่ไหนได้จะคาบไปแดกเอง"

"นี่มึงกำลังด่าอีพี่นานา?" จูนถามขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงเพื่อนเอื้อนเอ่ยอย่างเมามายแทบไม่ได้สติ

"เออ! หญิงก็ร้าย ชายก็เหี้ย"

"ไหนมึงบอกไม่ได้เสียใจไง"

"กูไม่ได้เสียใจขนาดนั้น แต่กูเสียดายที่เคยไว้ใจต่างหาก ถ้าเลิกกับกูก่อนแล้วค่อยไปคบกันทีหลังไม่ได้เหรอวะ เฟลฉิบหายเลย" กรรวีระบายความในใจออกมาด้วยน้ำเสียงเมามายเริ่มไม่ได้สติ เมื่อคิดไปถึงเรื่องของสาธิตกับนานาอดีตพี่สาวที่แสนดีที่เธอเคยไว้เนื้อเชื่อใจ แล้วเธออดกลั้นไม่ไหวจนปล่อยโฮร้องไห้ออกมา

"ไหนมึงบอกว่าไม่ได้รัก ไม่ได้เสียดายไอ้พี่ธิตมากมายไง แล้วนี่ร้องไห้ทำบ้าอะไรคะ" เฟิร์นพูดต่อเมื่อเห็นกรรวีมีน้ำตาเอ่อคลอเต็มเบ้า อยากปลอบเพื่อนให้หายเศร้าแต่ไม่รู้จะเริ่มยังไง พูดจาภาษาดอกไม้ก็ไม่ใช่ตัวเองอีก กระนั้นทั้งกลุ่มก็ยังรับรู้ได้ถึงความจริงใจที่มีให้กัน แค่ปากดีไปอย่างนั้นเอง

"กูก็ไม่ได้ร้องไห้เสียใจที่เลิกกับมันไหมล่ะ กูก็แค่เจ็บใจอะ ที่เหมือนโดนหักหลัง" ก่อนหน้านี้กรรวีเคยคิดว่าตัวเองสนิทกับนานาพอสมควร นานาเป็นแม่สื่อแม่ชักให้เธอกับสาธิตอีกด้วย