กรรวีกัดปากร้องเสียงหลงในตอนที่เรวัตพยายามที่จะสอดใส่แก่นกายใหญ่เข้าไปในร่องถ้ำที่กำลังฉ่ำน้ำอยู่ตอนนี้
"อ๊ะ! พี่เรย์ เบา ๆ อื้อ..!" เรวัตประกบปิดริมฝีปากอวบอิ่มไว้ไม่ให้เธอร้องประท้วงแล้วพยายามสอดใส่ความแข็งขืนเข้าไปอีกครั้ง 'ทำไมใส่ไม่ได้วะ น้ำก็มีแล้วนี่หว่า อย่าบอกนะว่าไม่เคย'
"หงส์.. ไม่เคยใช่ไหม?" เรวัตผละจูบออกแล้วถาม มองใบหน้าสวยที่เริ่มบิดเบี้ยว เธอเคยมีแฟนไม่ใช่หรือแล้วทำไมยังซิง
"จะทำต่อไหม?" มาซักไซ้อะไรเอาตอนนี้ มันใช่เวลาที่เธอจะต้องมาบอกหรือไงว่าไม่เคย เล่นเอาเอ็นจ่อกันขนาดนี้เธอก็มีอารมณ์อยากเป็นเหมือนกัน จะหลับหูหลับตาเอาให้จบไปไม่ต้องคิดอะไรเยอะ แต่เขาจะถามขึ้นมาให้กระดากอายทำไมกัน เดี๋ยวก็เปลี่ยนใจไม่ให้ทำเสียหรอก
"ถ้าไม่ ก็ปล่อย" เห็นเขาเอาแต่มองหน้าไม่ตอบอะไร กรรวีก็แป้วขึ้นมาทำท่าจะลุกออกจากตักเขาเพราะเริ่มเอียงอายทำตัวไม่ถูก เธอมาถึงจุดนี้ได้ยังไง อะไรดลใจให้อยา
