"หายไปไหนวะ!?" เรวัตปิดประตูห้องนอนสุดแรงและเอ่ยออกมาอย่างหงุดหงิดใจ ที่เขาตื่นขึ้นมาในช่วงบ่ายแล้วเห็นว่าที่นอนข้างกายกลับว่างเปล่าไร้เงาของหญิงสาวอย่างกรรวี ตอนแรกคิดว่าเธออาจจะลุกมาเข้าห้องน้ำแต่เมื่อลุกขึ้นมาดูก็ไม่มี จะในครัว จะห้องรับแขก หน้าทีวี หรือแม้แต่มุมอื่น ๆ ในห้องนี้ก็ไม่มีแม้แต่เงาของเธอ
ดวงตาคมสีเทาหม่นมองไปยังเตียงนอนที่ยังคงมีคราบเลือดจาง ๆ ผสมกับน้ำรักสีขาวขุ่นแห้งเกรอะกรังติดอยู่ บอกให้เขารู้ว่าเรื่องเมื่อคืนที่เกิดขึ้นมันคือเรื่องจริงไม่ใช่ความฝัน เขาได้เป็นคนพรากพรหมจรรย์ของน้องสาวเพื่อนสนิทไปเป็นที่เรียบร้อย
ไหนบอกว่าวันนี้เป็นวันหยุดไง ไม่รู้ว่าแอบกลับไปตั้งแต่ตอนไหน โดนเขาตอกเสาเข็มใส่จนแทบหมดแรงสลบไปเสียขนาดนั้นเลยคิดว่าเธอไม่น่าจะลุกไหว เขาชะล่าใจไม่คิดว่าเธอจะหนีกลับไปเองแบบนี้
'..นี่เธอคิดจะฟันพี่แล้วหนีแบบนี้เหรอวะ ยัยตัวแสบ!'
ด้านกรรวีตอนนี้เอาแต่นั่งมอง
