CHAPTER 10

1239 Words

Gaya ng nakasanayan ko ay lumalabas ako tuwing alas dose na ng gabi. Halos mag iisang Linggo na rin ako dito sa San Vicente. At gabi-gabi rin ay may mga nakakalaban at may mga napapatay ako na kabilang sa grupo ng black carat. "Mag si kalat kayo siguradong mamaya ay magpapakita rin ang hinahanap nating pumatay sa mga kasamahan natin." Rinig kung wika ng lalaki sa dalawang babae at tatlong lalaki. Nasa itaas ako ng puno ng mangga at nakikinig lamang sa mga pinag-uusapan nila. Mga hangal. Wala silang Kaalam alam na malapit na ang kanilang kamatayan. O unti unti in ko sila hanggang sa dalhin ako ng mga Paa ko sa mismong kinaroroonan ng boss nila. Napa ngisi na lamang ako ng may maisipang kalokohan. Bakit kaya hindi na lamang ako lumabas sa aking pinagtataguan at harapin silang lahat.

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD