"Huwag mong sayangin ang lakas mo sa mga walang kwentang alak na iyan."
Hindi ko pinansin ang sinabi niya sa akin at patuloy lang sa paglaklak ng alak.
For almost three years. Alak na ang naging karamay ko mula ng mawala siya. Ito lang kasi ang alam kung paraan para makawala sa sobrang sakit na dinulot niya sa akin.
Siya ang kauna-unahang babaeng minahal ko ng higit pa sa buhay ko pero siya rin pala ang babaeng magpaparamdam ng ganitong sakit sa puso ko.
"Sa tingin mo ba babalikan ka pa ni Roxanne pag nalaman niya kung gaano kamiserable ang buhay mo ngayon!Kaysa sa magmukmok ka dito sa kwarto mo ay ayusin mo ang buhay mo at maghintay ka sa tamang panahon na pagtagpuin kayo muli ng tadhana! Ashtero huwag mong sayangin ang buhay mo sa mga walang kwentang bagay!" Sermon sa akin ni Dad sa
