My Private Teacher

Chapter 5

Nabi POV

Dalawang araw na akong wala sa sarili. Hindi mawala wala sa utak ko ang naalala kong nangyari nang gabing 'yon. Nag-iinit ang pisngi ko tuwing naaalala ko 'yon. Pinapagalitan ko rin ang sarili ko dahil tuwing naaalala ko 'yon ay naaalala ko rin ang pakiramdam.

His face.. his touch, kisses.. his groans and his hard long c-ck.

Oh my gosh!

Mabilis akong umiling iling dahil muling sumulpot ang imaheng erotika sa utak ko.

I really really hope I'll never see that man again. Hindi ko alam ang gagawin at sasabihin ko kung sakaling makita ko siya.

Napabuntong hininga ako habang inaayos ko ang buhok ko. May party kasi na gaganapin dito sa bahay namin, diyan lang malawak na bakuran namin. And Dad tell me that it is just a casual party so I don't need to dress fancy. Mahilig kasi akong manamit ng magaganda.

I just wear a below the knees floral dress with a heart shaped neckline. And over it, I wear a white cardigan.

Ayaw ko rin sanang lumabas ngayon, mananatili na lang dapat ako sa kwarto ko at magbasa ng libro pero kailangan ko raw lumabas sabi ni Dad. Para raw hindi na ako lumabas muli para makipag-party. Gusto ko siyang irapan nang sinabi niya 'yon.

Eh hindi naman ako makakapag-enjoy niyan dahil mga business partners niya, mga nasa business industry at ang mga tauhan niya sa company namin ang pupunta.

Mabo-bored lang ako.

May mga ibang kaedaran ko rin naman na bisita pero hindi ko sila ka-close kagaya ng dalawa kong kaibigan.

"Nabi, where are you? We're here already. Nasa pool kami, malapit sa maraming foodies."

Nakatanggap ako ng text mula kay Chloe. Muli kong tinignan ang sarili sa salamin bago tuluyang lumabas ng kwarto ko.

Nagngitian lang kami ni Daddy nang magkasalubong kami. Ang daddy lang nila Chloe at Evonne ang nakakakilala sa akin, at 'yon lang. Wala ng iba.

"Nabi! Hello!" bati sa akin nang mga nakakakilala sa akin sa pangalan ko lang ba Nabi. Iilan lang din sila.

Matamis na ngiti naman ang balik kong bati at nakikipagyakapan.

Ilan lang talaga ang nakakakilala sa akin bilang si Aurora Nabi Agustin na anak ni Severus Agustin. Ilan lang naman ang mga pinagkatiwalaang tao ni Dad. Mga business partner niya lang. Kung may nakakakilala man sa akin, sa pangalan na Nabi lang at hindi nila alam kung sino talaga ako.

Ang sabi sa akin ni Dad ay para sa proteksyon ko iyon na naiintindihan ko naman. Iintindihin ko iyon dahil mahal ko siya.

"Finally, Nabi is here!" sigaw ni Evonne na parang nag-aanonsiyo.

Gaya nila Evonne at Chloe, anak sila ng mga business partner ni Dad. Ngayon ni lang din sila nakita.

"Hello!" bati ko sa kanila. Nagtaka lang ako nang may mga bagong muka akong makita. Napangiti naman sila at isa isang pinakilala ang mga kasama nila.

"Nabi, this is Leo and this is Josh." she introduced their friends to me. "guys, this is Nabi," and she introduced me to them. Nakipagkamay naman kami sa isa't isa bilang formal na pagpapakilala.

"Nabi?" tanong ng lalaking pangalan ay Josh, gustong malaman ang apelyido ko.

Tumawa naman si Evonne, "akala ko ba ako ang type mo, Josh? Bakit interesado ka sa apelyido niya?" madramang saad ni Evonne. Awkward naman na tumawa si Josh.

"Fine. Hindi na." sagot ng lalaki kay Evonne.

Nagkatinginan naman kami ni Chloe at lihim na tumawa. Pareho kasi naming alam na tricks lang iyon ng Evonne para hindi na nila piliting alamin ang apelyido ko. Alam din kasi nila na hindi ako basta basta na maaaring magpakilala.

They started talking about random things. Hindi naman ako maka-relate kaya nilibang ko ang sarili sa pagkain. Kung anong makita kong masarap ay kinukuha ko.

Inilibot ko rin ang paningin ko sa paligid. This party is so elegant and luxury.. casual lang pero makikita ang ka-elegantihan ng mga bisita.

Nagpaalam saglit ang sila Evonne at Chloe nang tinawag sila ng kanilang mga magulang. Mukang ipapakilala sa mga binata na kaedaran lang din namin. Natawa ako kasi simangot silang naglakad palayo sa gawi ko at labag sa loob na pumunta sa kinaroroonan ng magulang nila.

Nag-uusap naman ang dalawang lalaki at nagtatawanan. Hindi ko na lang sila binigyan ng pansin at kumain na lang.

"How about you, Nabi?" maya-maya ay tanong sa akin ni Leo.

"What?" I asserted.

"Craziest place you had s-x?" he ask with a goofy smile.

I gasped with his question. I gulp and started to play my finger because of awkwardness. "I... I haven't had sex." I mumbled as I avoid eye contact. I could feel my cheek burn because of embarrassment. Siguro muka na akong t-nga.

"s**t! Seriously?!" nagugulat pa na tanong ni Josh. "Aw! Ano ba!" maya-maya ay reklamo niya.

Nag-angat naman ako ng tingin dahil rinig na rinig ko ang lakas ng pwersang tumama sa ulo niya. Iyon pala ay binatukan silang pareho ng mga kaibigan ko.

"G-go kayo! Tignan niyo nga siya! Does she look so wild to you?! Hindi 'di ba?! Kaya umayos kayo!" pagpapangaral ni Evonne sa mga lalaki na agad na humingi naman ng tawad sa akin.

"It's fine." sabi ko naman.

"Aw...Our lovely innocent Nabi.." parang batang pagkausap pa sa akin ni Chloe sabay takip ng tainga ko.

Ramdam na ramdam ko ang pamumula ng muka ko. Will, sanay naman na ako sa mga vulgar words like that because of Evonne and Chloe pero ibang usapan kapag sa ibang tao ko naririnig. Its like too much to me.

Muli silang nag-usap usap. Nabuburyo na rin ako dahil hindi talaga ano maka-relate.

"I need to go. I'll try to come back." paalam ko sa mga kaibigan ko.

Tumango naman sila.

"Balik ka ah!" sabi pa ni Chloe. Tawang tumango ako. Alam kasi nila na may kapasidad na hindi na ako bumalik.

Deneretso ko ang daan patungo sa kusina para sana uminom ng tubig pero napatigil ako sa paglalakad nang may namataan akong pamilyar na muka. Naglakad ako ng kunti papalapit sa kinaruruunan nito upang masigurado kung siya nga iyon.

Pinagkatitigan kong mabuti ang lalaki. Baka kasi namamalik mata lang ako dahil ilang araw ng siya ang nasa isip ko.

Pero hindi ako namamalik mata lang.

It's Vlad. Iyong lalaki na pinakaayaw kong makita! Iyong lalaki ng gabing iyon na may malaking hatdog!

Kumabog ng mabilis ang puso ko nang lumingon ito sa gawi ko.

Oh my goodness! What do I do?! Nabi.. act normal. Act normal.

Paalala ko sa sarili. Mabuti na lang at napigil ko ang sarili na magpakita ng anomang reaksyon at umakto ng normal. Umiwas na ako ng tingin at mabilis na naglakad palayo sa lugar na iyon.

Oh no. Kilala siya ni Dad!

Nang makarating ako sa kusina ay agad kong binuksan ang refrigerator at kumuha ng bottle of water. Inisang lagukan ko lang iyon.

Sobrang kabado ako. Kumakabog kabog ang dibdib ko.

Kilala niya si Daddy. What If. . .

Pinigilan ko ang sarili sa pag-iisip ng kung ano ano. Hindi pa rin tumitigil ang mabilis na t***k ng puso ko. Hindi ko alam kung bakit.

"Aurora.." banggit ng pamilyar na baritonong boses sa first name ko.

Oh no. Napapikit ako. Anong ginagawa ng lalaking iyan dito?! Bakit naman sumunod pa siya?!! Ano ng gagawin ko?!

Natataranta na ang ka-loob looban ko pero buti na lang pinalaki ako ni Dad na kalmado. Huminga ako ng malalim bago nagsalita.

"Oh, you know my name." nagagalak na sabi ko nang humarap ako sa kaniya. I also smile widely like I used to do when I meet a new person. "my father must had a trust on you." I said.

Naguguluhan naman siyang tumingin sa akin. Doon ko rin napagtanto na hindi niya ako kilala. Na hindi niya alam na ako ang anak ng lalaking kausap niya kanina lang.

Hindi ko alam kung magiging kampante ba ako o ano.

"I'm sorry. Nevermind." kalmadong sabi ko.

Akmang aalis na ako ng pigilan niya ako. Hinirang niya ang daanan ko. Napabuntong hininga ako at tinalikuran ko siya upang sa ibang daan na lang dumaan pero pinigilan niya akong umalis sa pamamagitan ng paghawak sa braso ko.

I gasped. Nagulat ako dahil may kakaibang pakiramdam na dumaloy sa katawan ko.

"What?!" inis na tanong ko. Nang namalayan ko ang naging reaksyon ko ay kinalma ko ang sarili. "B-Bitiwan ko nga a-ako... A-At ano bang kailangan mo? Kilala ba kita?" tanong ko.

Ngumisi naman siya. At hindi ko alam kung bakit, mas kinabahan ako dahil doon. Sana pala hindi na ako nagtanong.

"You're bad at lying.. you know that?" he said.

"What do you mean?" maang maangan kong sabi ko.

Ito ang alam kong magandang gawin. Magpapanggap na lang akong hindi alam ang muntik ng nangyari sa amin.

"Really? Nakalimutan mo na ako? Last time, you're moaning my name." he stated like it was just a simple little thing.

Ramdam na ramdam ko ang pag-init ng pisngi ko sa sinabi niya pero sinikap ko pa ring hindi mag-react sa sinabi niya.

"Sorry, Mister, but I don't know what you're talking about." sabi ko at inalis ang kamay niyang nakahawak sa braso ko.

"You're bad at lying..." he said. Hindi ako nakapalag nang hinawakan niya ako sa beywang at sinandal sa refrigerator. Napasinghap ako nang hawakan niya ang tiyan ko at hinaplos iyon.

"A-Ano ba.." hindi ko alam kung anong nangyari sa boses ko at naging mahina iyon.

"But I can't forget you. You sweet smell. Your wet p-ssy.. your sexy moans and pleas." bulong niya habang hinanaplos ang tiyan ko.

Tila may kuryenteng dumaloy sa katawan ko.

"It's bad that you're pretending you forgot me.." bulong niya at dinilaan ang aking tainga na siyang nagpahina sa akin. Napahawak ako sa balikat niya.. gusto ko siyang itulak pero hindi ko magawa.

I like it.. his hands caressing me.

"But.. if you really forgot about me.. I'll make you remember it." sabi niya.

Napasinghap ako sa gulat nang bigla niyang ipinulupot ang kaniyang mga braso sa beywang niya at hinila papasok sa bakanteng kwarto.

Bigla akong nakaramdam ng takot at excitement.