Lara ’nın evinden çıkarken miden hala sıcaktı sanki ya da kalbim. O yemek, uzun zamandır hissetmediğim bir huzuru bırakmıştı üzerimde. Çorba kadar sıcaktı Lara' da. Merdivenlerden aşağı inerken, alt kattaki kapının önünde duran valizi gördüm.
Bir an durakladım. Serdar ’ın evi. Kendi valizim. O an ne hissettiğimi tarif etmek zor. Hem kırgınlık hem öfke, hem de içimde hala sönmemiş bir umut. Valizi yerden kaldırırken tekerlekleri merdiven taşına takıldı, çıkardığı ses apartmanda yankılandı.
Kapıyı açtım, içeriden tanıdık koku gelmiyordu. Burası benim evim gibi, ama aynı zamanda değil. Valizi içeri doğru çekerken gözlerim salonun ortasında durdu. Her şey yerli yerinde, sadece ben fazlalık gibiyim. Gerçi zaten öyleyim. Gibisi biraz fazla.
Derin bir nefes aldım, “Hadi Yaren.” dedim kendi ke
