ร่างบางกลิ้งตัวไปอีกทางเพื่อจะหยัดกายลุก แม้มือจะยังถูกมัดแน่นอยู่แต่ก็ยังเอาตัวรอดตามสัญชาตญาณ ทว่า!
ยังนั่งไม่เต็มตัวกลับถูกมือหนาจับไหล่มนกดลงไปนอนอีกครั้ง พร้อมกับครอบครองริมฝีปากอวบอิ่มโดยไม่ทันตั้งตัว แรงประกบทำเธอเจ็บและได้รสเลือด ร่างบางเบิกตากว้างก่อนเบือนหน้าหนีให้หลุดจากริมฝีปากของอีกฝ่าย
ความกลัวปนขยะแขยงเกาะกุมจิตใจจนเธอแทบอ้วก ผิวหนังขนลุกซู่ หัวใจเต้นระรัว ความเจ็บปวดและความตื่นตระหนกหลอมรวมเป็นคลื่นอารมณ์กลืนกินสติ เธอพยายามฝืนร่างกายให้ขยับหนี แม้ลมหายใจจะสะดุด น้ำตาไหลรินด้วยความสิ้นหวัง เสียงหัวใจในอกดังกลบเสียงอื่นใด ร่างบางกัดฟันแน่น พยายามรวบรวมสติสุดท้ายเพื่อหาทางรอด แม้จะรู้สึกเหมือนกำลังจมอยู่ในฝันร้ายที่ไม่มีวันตื่น
เธอยังไม่ทันหายใจเต็มปอดด้วยซ้ำ ซอกคอระหงก็ถูกลวนลามด้วยริมฝีปากหยักหนาต่อ
“ออกไปนะ!!” แพนนีตะโกนสุดเสียงพร้อมกับน้ำตานองหน้า แต่ว่าคนกระทำไม่นึกส
