แต่เธอจะเอาชุดที่ไหนเปลี่ยนล่ะ? ในเมื่อพนักงานบริษัทเห็นเธอเป็นคนน่ารังเกียจ อย่าว่าแต่จะยืมชุดเลย แม้แต่จะพูดสักคำก็ไม่มีใครคิดจะสนทนาด้วย เฮ้อ...
ส่วนเลขาพบเหตุทะเลาะวิวาทก็รีบนำเรื่องมารายงานกับเจ้านาย ซึ่งพันไมล์กลับทำหน้าเรียบเฉย ช้อนตาจากหน้าจอแท็ปเล็ตมองเลขาที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะ
“ก็แค่อุบัติเหตุจะไปสนใจทำไม”
“แต่พวกเธอทะเลาะกัน ทั้งคุณแคททั้งคุณแพนนีเปียกไปทั้งตัวเลยนะครับ”
“ตัวเปียก?” คนบนเก้าอี้ทำงานทวนคำ รอยยิ้มร้ายปรากฏบนใบหน้าคมคาย ก่อนจะเอ่ยต่อ “เรียกประชุมสิ ฉันอยากคุยกับพนักงาน”
“ฮะ! ตอนนี้เลยเหรอครับ”
“ใช่ ตอนนี้และเดี๋ยวนี้”
“จะคุยแผนกไหนครับท่าน”
“แผนกบุคคลให้เธอมาเข้าประชุมด้วย”
“เธอ? เธอไหนครับ”
“เบ๊นั้นไง”
“เข้าใจแล้วครับ ผมจะจัดการให้เดี๋ยวนี้”
เลขารีบเร่งออกไปจากห้อง เสียงโทรศัพท์ภายในถูกกดอย่างทันทีหลังจากที่เดินออกมา ประธานบริษัทเรียกประชุมโดยไม่มีปี่มีขลุ
