Chapter 29: Win me back, asshole
Hindi ko ininda ang lamig ng gabi habang naka-upo sa kahoy na upuan sa isang parke na noo'y walang katao katao. I exhaled the smoke from my cigar; it's been a long time. Ang magkahalong tamis at pait nito'y nagpagulat sa panlasa ko, pero di kalaunan ay ninamnam din.
Tiningala ko ang dagat ng kalangitan na kahit nasa kalagitnaan na ng dilim ay pinapaliguan pa rin ng mga bituin. It was a beautiful sight, as always, nakakagaan ng loob. Napangiti ako sa isang partikular na bituin na kahit hindi kasing ningning ng iba, ay walang tigil sa pagkurap. Hindi nawawala ang atensiyon ko doon.
"Hi Mom." I said in a broke voice, assuming that, that star is Mom, waving at me.
"Is it peaceful kung nasaan ka man Mom? If that's so…" ang kamay ko na walang hawak na sigaril
