Dışarı da ılık bir hava vardı. Yumuşak rüzgar tenini okşayıp geçiyordu. Parmak uçlarında yükselip bedenini gerdi. Birkaç saat uyumak çok iyi gelmişti. Belinden sarılan kollarla bir an irkilse de , sonra kendisini rahat bıraktı. Karan sırtından sarılmış başını boyun girintisine sokmuştu.
“Günaydın bebeğim”
“Günaydın “dedi Ömür adamın kollarında dönerken. Kollarını kaldırıp boynuna sardı. Tekrar parmak uçlarında yükselip dudaklarına uzamdı. Karan kızın, parmak uçlarında yükselmesine güldü. Biraz eğilip dudaklarına minik bir öpücük kondurup geri çekildi.
“Gözlerin şişmiş “ diye mırıldandı Ömür. Tüm gece ne Ömür nede Karan uyuyabilmişti. Ömür evden kaçıp tekrar otele geldiğinde zorla da olsa birkaç saat dinlenebilmişlerdi.
“Acıktın mı?”
“Birazcık “dedi genç kadın. “Oda servisinden kahv
