Başak bir süre sesiz kaldı. Ellerini Denizin çıplak göğsüne koyup hafifçe okşadı. Şimdiye kadar Denizle sevişmekten hep çekinmişti. Korktuğunu düşünmüştü ama bu gece gerçekler yüzüne bir tokat gibi çarpmıştı. Evet korkuyordu ama sevişmekten değil. Denizi kaybetmekten. Denize alışmamaya çalışıyordu. Ne saçmalıktı ama . Evlenmişlerdi ama hala hayatının kahramanına güvenmiyor muydu yani?
Hala küçük bir çocuk gibi düşünüyordu. Deniz ona ufaklık demekte haklıydı.
Şimdiye kadar hep adıyla seslenmişti kocasına. Deniz sevgi hitapları kullanırken o susmuştu.
“Aşkım “diye mırıldandı. Deniz bir an için irkildi, nefesi hızlandı.
“Efendim aşkım” dedi yumuşak bir sesle. Başak kafasını kaldırıp Denizin gözlerine baktı.
“Sevişelim mi?”
“Ne?” dedi adam şaşkın bir yüzle. Denizin yüzünün aldığı ifade
