“İkisi aynı şey değil” dedi Karan.
“Nasıl aynı şey değiller anlamadım” dedi Ömür kaşlarını merakla kaldırırken.
“Baranla evleneceğim kesindi. Ölmeseydi bugün ne de sen olacaktın. Ama bak seninle hiçbir şey kesin değil ama sende o doğru bulmadığın şeyi yapmaktan çekinmiyorsun” dedi . kırgın çıkıyordu ses tonu. Gözünden bir damla yaş yuvarlanıp yanağına yuvarlandı. Karan yatağa oturdu. Sessizdi!
Kabul etmek istemediği tüm şeyleri kadın kafasına çivi çakar gibi çakmıştı değil mi. Elleriyle yüzünü ovalayıp ayağa kalktı. Bir adım da Ömür’ün dibine kadar geldi.
“Anladım” diye mırıldandı. Ses tonu düşüktü. Mahcubiyetle doluydu.
“Gerçekten anladın mı?”
Genç adam başını usulca salladı. Bir adım geri çekildi. Üzerindeki ceketi omuzlarından kaydırıp çıkardı, kanara koydu. Parmakları hızla göm
