Mert kılıç...
Polis çevirmesinden uzaklaştıktan sonra arabada kısa bir sessizlik oldu.
Bu sessizlik... benim için tehlikeliydi. Demir direksiyona kilitlenmişti. Ben ise çekirdeğin son kabuğunu poşetin dibinden çıkarmaya çalışıyordum.
keyfim yerinde değildi, yorgun ve terlemiştim. saatler önce Ankara'nın il sınırlarından çıkmıştık. ve ben asla tabelalara bakmıyordum.
canım sıkılıyor, bunalıyordum. normalde bu kadar sessiz ve sakin değildim. ama yolculuk beni formumdan düşürmüş , âdeta sömürmüştü.
elime bir çekirdek alıp, çitledim. o an aynadan Demir'in bana baktığını gördüm. çıkan çitleme sesinden rahatsız olmuştu.
"Demir..." dedim enerjik bir sesle.
ama bizim barzo benim kadar enerjik değildi. "Konuşma!" dediğinde takmadan devam ettim. " Bak sadece bir şey soracağım."
inatla aynaya
