yazardan...
“Ben bir bok böceği gibiydim, senden önce…”
" bak klozet kapağını döndüm seni görünce..."
" yana yana ishal olsam, yine de senden ayrılamaz götümmm"
" Bin yıl yaşasam yine de sana sıçamammm!"
Mert bunu söylerken camdan dışarı bakıyordu. Yolun kenarındaki kuru otlar rüzgârla eğiliyor, uzakta Karadere’nin silueti yavaş yavaş beliriyordu. Köy, tepelerin arasına sıkışmış, susmayı öğrenmiş bir yer gibiydi.
" bana ellerini ver... hayat seni s-" bu noktada durudu ve boğazını temizleyerek Demir'e baktı
Demir direksiyonu sıkıca tutuyordu. Parmak eklemleri beyazlamıştı. “Bir gün ciddi bir cümle kurmayı dene,” dedi gözünü yoldan ayırmadan.
Mert başını ona çevirdi. “Ciddiyim zaten.” diye kendini belli etti .
Demir yine makul bir cevap verdi. “Sen ciddiyken bile insan şüpheleniyor
