NAKAYUKO ako dahil sa hilam na hilam na ng luha ang mga mata ko at ayokong makita iyon ni Lorette. Hindi ko akalain na darating ang araw na 'to, na makakaranas ako ng sakit sa pisikal na aspeto na siya ang may gawa. Walang wala ang mga balang natamo ko sa mga engkwentro ng mga kasong nagdaan sa'kin sa sakit na pinapadanas niya sa'kin ngayon.
Mabuti pa sa mga engkwentro ko noon kapag nabaril ako, bala lang ang pumapasok sa katawan ko hindi tulad ngayon na halos manhid na ang hita kong may tama dahil bukod sa tinamaan ng bala ay kung ano anu pang bagay ang ipinasok doon ni Lorette.
Pero sa kabilang banda ay mag-ipinagpapasalamat pa rin ako dahil noong paalis kami ng hotel ay ang mga tauhan nila ang nagdoorbell na akala ko ay si Second. Nagpapasalamat ako dahil hindi niya kami naabutan do
