หนึ่งเดือนต่อมา
ลูเซิร์นตระหนักได้อย่างแจ่มชัดเลยว่าคุยแค่เรื่องลูกไม่มีอยู่จริง เมื่อรินลณีส่งรายงานกิจวัตรประจำวันของลูกสาวมาให้เขา ลูเซิร์นก็มักจะส่งข้อความหรือโทรศัพท์มาถามไถ่สารทุกข์สุกดิบของเธอแบบสัพเพเหระคล้ายชวนคุย ถึงแม้เขาจะได้รับรายงานจากเซเรน่าทุกวันผ่านทางอีเมลก็ตาม
รินลณีมองว่าการกระทำดังกล่าวเป็นนิมิตหมายอันดี
เช่นนั้นเธอจะไม่ให้ชายหนุ่มต้องพยายามเข้าหาเธอเพียงฝ่ายเดียว ถ้าตกลงปลงใจที่จะร่วมเรียงเคียงหมอนไปด้วยกันแล้ว ต่างฝ่ายก็ต้องพยายามปรับจูนเข้าหากัน
ด้วยเหตุนี้เองความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาจึงดีวันดีคืนแบบก้าวกระโดด
หนุ่มสาวมองว่าดี
ทว่า...
เป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจชวนฉงนอย่างมาก เมื่อมีใครหลายคนกำลังเดือดเนื้อร้อนใจเรื่องเธอกับเขาทั้งที่ไม่ใช่เรื่องของพวกเขาเลย
“อย่าพูดพล่อยๆ ทั้งที่เธอไม่ได้มาเห็นกับตาและสัมผัสตัวตนของคุณผู้หญิงกับคุณหนูด้วยตัวเอง”
[เซเรน่า เธอก
