หากไม่มีเรียนหรือภารกิจลับให้ไปทำ น้องชายก็จะมาออกกำลังกายกลางแจ้งกับเขาทุกเช้า ผ่านมาสองวัน แฮเรียตรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ปกติ ชายหนุ่มเดินหาน้องชายทั้งในและนอกคฤหาสน์ซึ่งเป็นอาณาเขตของเขา แต่ก็พบเพียงความว่างเปล่าจึงถามกับสาวรับใช้ขณะกินมื้อเช้า
“เธอเห็นมิคหรือเปล่า”
“นายน้อยมิคาเอลอยู่คฤหาสน์หลักค่ะ”
“คุณพ่อเรียกหมอนั่นไปพบ หรือมันเสนอหน้าไปเอง”
“เกรงว่าจะเป็นอย่างหลังค่ะ”
“ว่าแล้วเชียว” แฮเรียตมองสถานการณ์น่าสมเพชของน้องชายออกแม้ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ มิคาเอลเป็นพวกชอบเอาชนะเหมือนกับเขา ซึ่งก็หมายความว่าที่เจ้าตัวเสนอหน้าผลุบๆ โผล่ๆ อยู่ที่นั่นเป็นเพราะพ่ายแพ้กลับมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า “น่าตลกบัดซบ แค่ผู้หญิงบอบบางคนหนึ่งกับเด็กตัวน้อยที่ปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมมันจัดการยากตรงไหนกันวะ หมอนั่นมันไร้น้ำยา”
“คุณผู้หญิงฉลาดเป็นกรดและคุณหนูก็น่ารักเหมือนตุ๊กตาที่ถูกปั้นจากมือของพระเจ้า น
