4.2
719 Words
ลูเซิร์นรีบเหมือนกลัวจะไม่ได้ครอบครองรินลณีกับลัลน์ลลิต บ่ายวันนี้จึงเชิญเจ้าหน้าที่ราชการมาที่บ้าน ดำเนินการเอกสารทางกฎหมายของประเทศไทยที่ใช้ยืนยันความสัมพันธ์ของสามีภรรยาและลูกจนแล้วเสร็จภายในเวลาสามชั่วโมง
และด้วยเงินตรา อำนาจ และเส้นสายของลูเซิร์นที่มี ตอนนี้สองแม่ลูกได้เปลี่ยนชื่อ-นามสกุลใหม่เป็นที่เรียบร้อย
รินลณี เคลเมนเต้ และ ลัลน์ลลิต ชาร์ลอตต์ เคลเมนเต้
ว่าแต่...
ทำไมคืนนี้เขาถึงไม่กลับไปนอนโรงแรมหรูที่สะดวกสบายล่ะ อยู่ดีๆ ชายหนุ่มก็บอกจะนอนที่นี่แล้วอนุญาตตัวเองเสร็จสรรพ ก่อนสั่งซีอัสให้ไปจัดกระเป๋าเสื้อผ้านำมาส่งให้ตอนเย็น
ยิ่งไปกว่านั้น คืนแรกของการเป็นสามีภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมายของทั้งสองประเทศ ลูเซิร์นตัดสินใจที่จะนอนห้องเดียวและเตียงเดียวกันกับรินลณี
เพื่ออะไร?
ทำไปทำไม?
คงไม่ใช่ว่าเขาอยากจะเข้าหอกับเธอหรอกนะ รินลณีอ่านสัญญาอย่างละเอียด การมีเซ็กซ์กับสามีไม่ใช่เรื่องผิดศีลธรรม แต่ถ้าหากจะทำมันตอนนี้...คงจะไม่สะดวกเท่าไรนัก
ทันใดนั้นเอง “อย่าคิดอะไรบ้าๆ”
ลูเซิร์นพูดดักทางอย่างรู้ทัน
“ฉันเปล่านะคะ” หญิงสาวเลิ่กลั่กปฏิเสธแต่เก็บสีหน้าที่กำลังเห่อแดงเอาไว้ไม่มิด
บ้าบอจริงเชียว! รินลณีรีบเบือนหน้าหนีทันที แต่เมื่อรู้ว่าเขายังจับจ้องเธอไม่วางตาก็หมุนตัวเดินไปหยิบเครื่องปั๊มนม เดินออกจากห้องนอนไปหาลูกสาวกับพี่เลี้ยงที่ห้องโถงชั้นล่าง
ลูเซิร์นคลี่ยิ้มบางๆ
ทว่าขณะที่เท้ากำลังก้าวไปข้างหน้าหมายจะเดินตามหลังแม่ของลูกไปก็พลันต้องชักกลับ สายเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือดังขัดจังหวะ ลูเซิร์นตั้งเสียงริงโทนเฉพาะบุคคลคนสำคัญ ต่อให้ตอนนี้กำลังยุ่งมากแค่ไหนก็ต้องรับสายโดยไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายโทรมาคุยเรื่องไร้สาระ
[ไง]
“งานคือ?”
[อะไร ถ้าไม่ใช่เรื่องงานฉันก็ไม่สามารถโทรมาเล่นกับนายได้เหรอ]
“...” เงียบเพื่อบอกว่าเขาไม่มีอารมณ์ขัน
อย่างไรก็ตาม ผู้โทรมาขัดจังหวะหาได้สนใจไม่
[เรื่องเมียกับลูกเป็นไง]
“เรียบร้อยดี”
[สมกับเป็นนาย]
“ถึงจะผิดพลาดแต่มันจะไม่มีครั้งที่สอง”
[นายจะพาเมียกับลูกมาเมื่อไร เรื่องราวที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน เป็นที่น่าสนใจและจับตามองของคนที่นี่ แน่นอนว่ารวมถึงฉันที่เป็นสหายสนิทกับนาย]
“สหายสนิทแต่ใช้งานเยี่ยงทาส”
[อย่าน้อยใจไปเลยลูเซิร์น เป็นไปได้ฉันอยากให้ลูกชายกับลูกสาวของเราแต่งงานกันนะ ถ้าไม่ใช่ตระกูลเคลเมนเต้ฉันก็ไม่มีทางยกลูกชายให้ลูกสาวตระกูลไหนเป็นอันขาด”
“ลูกสาวของฉันเพิ่งลืมตาดูโลกได้ไม่กี่สัปดาห์ แต่นายกลับพูดถึงเรื่องแต่งงาน จิตใจของนายมันทำด้วยอะไรถึงได้ขาดศีลธรรมแบบนี้”
[ไม่ดีเหรอที่เราจะเกี่ยวดองกัน]
“ไม่จำเป็น”
[เลือดสีน้ำเงินที่สูงศักดิ์...]
ลูเซิร์นหยุดคำพูดไร้สาระก่อนคู่สนทนาจะพูดจบประโยค
“บางทีฉันกลับไปครั้งนี้ ฉันควรจะฝากรอยแผลให้นายสักจุดสองจุด นายจะเข้าใจสักทีว่าเลือดของคนเราเป็นสีแดง”
[นายจะโดนข้อหาพยายามฆ่าประธานาธิบดีที่ประชาชนรักเอานะ]
“ยังไงก็ช่าง ตระกูลเคลเมนเต้ไม่ต้องการเกี่ยวข้องกับประธานาธิบดี” หรือก็คืออดีตราชวงศ์
[ไม่อยากจะเชื่อเลยว่านายจะหวงลูกสาว]
“ไม่ได้หวง”
[งั้นฉันคงต้องเข้าทางแม่]
“ไม่มีประโยชน์”
[ก็ไม่รู้สินะ แต่เธอสามารถทำให้นายยอมแต่งงานกับเธอได้ย่อมไม่ธรรมดา และฉันจะยืนยันมันอีกครั้งเมื่อได้พบเธอ]
“เฮลิออส” กล่าวเตือนด้วยการเรียกชื่อเสียงต่ำเหมือนพยัคฆ์กำลังขู่ขวัญศัตรู
ทว่า...
คู่สนทนาได้วางสายไปแล้ว
ลูเซิร์นหัวฟัดหัวเหวี่ยงกับตัวเอง ครู่หนึ่งก็โทรไปสั่งงานกับฮัลวอร์บอดี้การ์ดคนสนิทอีกหนึ่งคนที่อยู่ประเทศxxx ให้จัดหาทีมบอดี้การ์ดฝีมือดีเพื่อคุ้มกันสองแม่ลูก
- Writer
- chap_listContents
- likeADD