CHAPTER 36
∆ Gumuhit ang sakit sa mga mata niya. Alam ‘kong masasaktan ko siya dahil sa sinabi ko pero yun lang ang naiisip kong paraan para hayaan kaming umalis. Umiling-iling ito habang hindi maka paniwalang naka tingin sakin habang may mapait na ngiti sa mga labi, na ani’moy para siyang binagsakan ng langit at lupa. “I-is he really your f-fiance?” Parang may kung anong kumirot sa puso ko nang marinig ko ang parang nanginginig na boses niya. Hindi ko alam kung umiiyak ba siya, lumalakas ang ulan at kasabay no’n ang sakit ng puso ko habang nakikita ko siyang nasasaktan. Tumango ako at umiwas ng tingin. “M-masaya ka na ba talaga sa kanya? Allyza, wala na ba talagang pag-asa na maayos pa?” His voice broke. Alam kung umiiyak na siya. Ito nanaman siya, nagiging mahina nanaman siya sa harap ko. Mas
- Writer
