50

1033 Words

Televizyon ekranı kararmıştı ama Gordan gözlerinin önünde neler olduğunu zihninde canlandırabiliyordu. Yayın birden kesilmiş olmalıydı. Acil durum sinyalleri, sirenler, kararan görüntüler… Kızları neyin geldiğini anlamıştı elbette. 2065’teki iç savaşta da aynı kabus yaşanmıştı. Ancak bu... bu başka bir şeydi. İnsanlar birbirine kurşun sıkarken bile umut kalırdı geride. Ama şimdi? Şimdi umut bile enfekteydi sanki. Zoe biraz daha sokuldu, yüzünü babasının gömleğinin içine gömdü. Gordan onun sıcaklığını hissederken, bir yandan da yukarı çıkmak, Elazia’nın durumunu görmek istiyordu. Ama kalkamadı. Çünkü altındaki koltuk onu tutmuyor, Zoe’nin titreyen bedeni, onun yerinden kıpırdamasını imkansız kılıyordu. Orada, öylece oturuyorlardı. Gordan, Anna’dan cebinden aldığı telsizi çıkarıp sehpanın üz

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD