สาวใช้ร่างใหญ่ผิวเข้มเดินทำหน้าขึงขังเข้าไปในครัว เช้าๆ อย่างนี้ คนงานทุกคนซึ่งว่างเว้นจากงานของตนจะมากินอาหารเช้าร่วมกัน สวยเดินตรงเข้าไปหาหยกที่นั่งกินข้าวอยู่ใกล้ยามวัยกลางคนกับสมศรีแม่ครัว ก่อนจะจิกผมแล้วกระชากเบาๆ เพื่อให้ลุกขึ้น
“มาคุยกันหน่อยซินังหยก”
“โอ๊ย! เจ็บนะนังสวย” หยกยึดข้อมือสวยเอาไว้แล้วลุกขึ้นเดินตามไปช้าๆ เพราะกลัวผมทั้งหัวจะหลุดตามมือสวยไปหากยังดื้อดึงไม่ยอมทำตาม
“มานี่สิ กูมีเรื่องจะคุยกับมึง”
“จะพูด จะคุย หรือจะกัดกันก็ไปไกลๆ แล้วระวังอย่าให้ข้าวของเจ้านายเสียหายล่ะ” แม่ครัววัยกลางคนไล่ส่งอย่างเบื่อหน่าย เพราะสองคนที่มีขนาดร่างกายต่างกันลิบลับชอบทะเลาะเบาะแว้งมีปากเสียงและลงไม้ลงมือกันเป็นประจำ ทั้งที่ทำงานด้วยกันในบ้านหลังนี้มาตั้งนานแล้ว
สวยและหยกเป็นคนที่สำนักงานจัดหางานส่งมาให้ทดลองงาน ผ่านการพิจารณาจากคุณผู้หญิง เจ้าของบ้านผู้ล่วงลับซึ่งรับทั้งคู่เข้าทำงา
