Part Eleven
Bloods
Napabuga ako ng tumigil ang kotse nya sa harap ng AU. I thought, the ride will be nightmare but it's not. Habang tumatagal na kasama ko sya, nawawala ang kaba at pagkailang ko.
I'm traumatized because of that accident two years ago. Lagi akong kinakabahan pag nakasakay ako sa sasakyan, hindi mapakali. Parang umiikot ang paligid ko. Pakiramdam ko, mauulit ang nangyari noon. Gusto kong sumigaw pero walang lumalabas sa bibig ko. Pilit ko iyong nilabanan pero hindi ko magawa, mahina ako. Hinding-hindi ko kayang labanan ang sarili kong takot.
But now, I feel relaxed. It felt... Safe. I feel normal. Hindi ako kinakabahan, hindi ko naiisip ang aksidente two years ago at walang panic attack.
"Where's your car?" Iyon ang tanong ko sa kanya ng makita sya sa labas ng bahay nam
