Can I whisper on the winds?

Chapter 2

Chapter 2

Ang saya ko!

Nagising ako kinaumagahan. Masakit yung ulo ko at napahawak dito. Damn vodka!

Where am I? Di-did someone kidnapped me?

Tumingin ako kahit saang sulok. Oh, thank God at nandito pa rin ako sa condo ko! Napa facepalm ako. I thought someone kidnapped me and ibebenta as kidnap for ransom. s**t. Nababaliw na ata ako sa mga pinag iisip ko.

Pumunta muna ako sa palikuran ko. Naghilamos at hinarap ang sarili sa salamin. Nakita kong medyo namumula ang balikat ko at masakit.

Shit! tskk.

Hinawakan ko ito at tinitigan. Where did I get this? Hindi ko matandaan ang buong pangyayari kagabi. All I know is that, I was drunk. Too drunk. Yes, darn it!

"What happened?" tanong ko sa sarili ko habang minamasdan ang sariling repleksyon. Inisa-isa ko ang nangyari. Sinuyod ko ang sequence nito.

Napakurap ako nung nag flashback sa akin ang buong nangyari. There was a party, drinks, dance, light, trance music and a man, I guess.

Hindi ko alam kung nag ilusyon ba ko o yun talaga ang nakita ko kagabi. His face seems familiar to me. Hindi ko alam pero parang nakita ko na siya somewhere. I just don't know when. Nakita ko ang mata niyang mapupungay. Grabi ang kapal ng pilikmata niya. Matangos din ang ilong. Maliit at mukhang soft ang mga labi niya, perpekto din ang angle ng kanyang panga and it makes him sexy even more. May charm din siya but it didn't work with me.

Naisip ko pa kagabi na ang gwapo-gwapo niya. I even think na sinabi ko. "I wanna kiss him."

Ew! For Pete's sake! Napailing ako habang naiisip ang mga sinabi ko sa kanya. I asked him 'Who are you?' pero di niya ako sinagot. Napangiwi ako.

Nabunutan ako ng tinik nang maalala si Joana.

Where is she? Nakauwi ba siya ng maayos?

Bumalik ako sa kama at kinuha ang phone ko na nasa tabi nito. Agad kong ni-dial ang numero ni Joana.

"Hey? Where are you? Okay ka lang ba? Hinatid kaba?", pambungad ko. Nag-aalala ako sa kanya. Simula kasi kagabi hindi ko na siya nakita. Nakatulog ako dahil sa sobrang lasing.

Narinig ko sa kabilang linya ang pagsinghap niya. "Chill, okay? Haha. Nandito ako sa bahay. Hinatid ako nina Allison kagabi."

Napabuntong hininga ako sa narinig. Salamat naman at okay siya.

"Where were you pala kagabi? Haven't seen you sa bar after kung may kausap don sa side." tanong niya.

Natahimik ako. Ano ba talaga ang nangyari? What in the effing world happened last night? s**t di ko talaga matandaan. Last memory ko was dancing with a man. Yun lang, and nothing else after that.

"Hu-huh? Diba ko hinatid nila Rio kagabi?" tanong kung nauutal. Hindi ko talaga alam.

Suminghap siya sa kabilang linya, "Hindi. Kami lang nila Rio, Allison at Cynthia ang magkasamang umuwi. Sina Erin at Zin ay umuwi narin at sumakay sa kanilang sasakyan. I was drunk so I didn't even noticed you that night. I thought you were with us. Ngayon ko lang na realize na kami lang pala yon. Sorry, Anne."

So, it was me all along? Alone na umuwi? This is bizarre. Nagkagat labi ako sa sinabi ni Joana.

"Okay lang. I know you were drunk. Tsaka wala naman sigurong mangyayari sakin." napatawa ako.

Napatawa din siya. Pinutol ko ang linya nang matapos na kami sa pag uusap. It's kinda strange. Nakauwi ako mag isa. But then, it's okay at least safe.

Imbes na isipin ko ang mga nangyari ay nagpaka busy nalang ako dito sa ginagawa ko sa office. Ayaw kong pumunta dito kaso itong si Dad may pinapatulong. Binabad ko ang sarili ko sa pag chicheck sa mga papeles at pagcheck na rin sa monitor ng computer.

"Good afternoon po ma'am Lianne!" bati ng isang empleyado ni Dad. Inangat ko ang tingin ko sa kanya at tinaas ng bahagya ang kilay ko. "Yes?"sagot ko.

Ngumisi ang babae, "Pakicheck daw po to sabi ng Dad nyo po." aniya sabay bigay sa sandamakmak na papeles. Nanlaki ang mata ko sa nakita ko.

What?

Ngumisi ang babae sa reaksyon ko. "Madali lang naman po yan ma'am. Sabi ng dad nyo. Check nyo lang daw yung operation status po. Sige po ma'am." dagdag ng babae at agad umalis. Napabuntong hininga nalang ako. Dad's plan really hates me. Ano ba talaga ang gusto ni Dad? Ayaw ko nga magtrabaho sa kompyanya. Pasalamat pa nga siya't tinutulungan ko pa siya minsan but this time. He took advantage of me.

Minasamasahe ko ang leeg ko nang makalabas na ko sa building. Tumunog na ang tiyan ko. Nagutom dahil sa pagod don. Ang stress kaya. Alam ko naman na ginagawa ni Dad yon, na stressin ako para pumayag akong magtrabaho samin. Sabi kasi niya pag sumang-ayon daw ako, e hindi daw mahirap ipagagawa niya. Dahil sa pag mamaktol ko inistress niya ko.

Pumasok na ko sa 'The Coffee Bean and Tea Leaf'. Not bad. Masarap din naman dito. Papunta palang ako sa unoccupied seat ay amoy na amoy ko na ang bango ng mga kape. Umupo nako at umorder na rin. Gutom nako and I can't take this any longer.

"Hello po ma'am. May I take your order please?" sabi ng waiter. Tumingin ako sa menu at nag order. Napahawak ako sa bibig ko at nag isip.

"Uhm. Eto nalang. Isang White Chocolate Dream Latte, medium size. Isa ding Smoked Samon Sandwich. That's all." sabi ko sa waiter. Tumango ang waiter at may sinulat sa maliit na listahan.

Bumalik ang waiter dun sa counter area at binigay ang listahan ng order ko. Napatingin ako sa phone ko. It's three pm na and kinda tired.

Minsan naiisip ko na gusto ko nalang mag work sa iba para di na ako gambalain ni daddy. Hindi naman sa ayaw ko mag work. Ayaw ko lang talagang mag work samin kasi nga amin yun. Most of the opportunities ay mapupunta sakin kasi anak ako ng may ari. It's unfair and boring.

I want challenge. Gusto ko yung paghihirapan ko talaga for good. Napatalon ako nang nagsalita ang waiter. Ngumiti pa siya sakin.

"Ma'am your order's ready na po. Lagay ko nalang dito ah?"tumango ako sa sinabi niya at tiningnan ang pagkain. Inamoy ko ito at grabe ang bango.

Not bad ha? Ang bilis din ng service. Impressive!

Imbes na magpabalik balik ako sa pag amoy ay nilantakan ko nalang ang pagkain. Kinuha ko ang kubyertos at tsaka ginalaw ang sandwich. Hmmm sarap talaga nito.

Di ko palang naubos ang pagkain ko ay may lumapit sakin, isang babae. Maganda siya, maputi tsaka matangkad. Medyo matangkad siya sakin ng konti pero mas maputi parin ako sa kanya at mas maganda, syempre.

Dinungaw ko siya at nagtaka. Ngumiti siya sakin at naglahad ng kamay.

"I'm Kim. Kakilala ni Joana."

Binitiwan ko ang kubyertos at uminom ng Latte. Inayos ko nang bahagya ang sarili ko bago nag lahad ng kamay.

"Hi..." tipid kong sabi at ngumisi ng hilaw. Nakakahiya kaya na kausapin ka habang kumakain.

"Can I seat here?" sabi niya sabay turo sa upuan na nasa harap ko. Tumango ako.

"Sure..."

Nagtaka ako. Magkakilala sila ni Joana pero di naman kami friends nitong Kim. So what's the point for talking with me?

"Isa ako sa mga nagtatrabaho don sa Radisson Blu Cebu. Isang hotel don sa Cebu City. My position's HR."sabi niya.

Sa pakiwari koy gusto niya akong kunin sa trabaho or she's just bragging this to me. Masupalpal ko talaga pag ganito. Syempre joke lang.

Nagpatuloy siya, "I heard you want a job, sabi ni Joana sakin. I heard also that you have a business... pero ayaw mo lang mag work sa inyo?"

Tinikom ko ang bibig ko. Ang dami talagang sinabi ni Joana ah. I remained calm. Tumango lang ako sa sinabi niya.

"Our company wants to hire you. Ms. Armani. Pumayag na si Mr. Mendez. I asked him the moment Joana told me. Over the phone of course. Nasa Cebu na ngayon si Sir. Anyway, doon nalang natin pagusapan ang trabaho mo don." bulalas niya at ngumiti.

Nanlaki ang mata ko. I guess I'm right kukunin nila ako.

Wait. What? May trabaho nako? Ha!

"You may start next week, Ms. Armani." sabi niya sabay lahad ng kamay sakin at walang pasubaling tinanggap yon. Tiningnan niya ang relo niya at agad tumayo. "Oh, I need to go. Bye." dugtong niya saka umalis na.

Ngumisi lang ako habang paalis siya. I am so freakin' happy now. This time, hindi na ako mapipilit ni dad na pagtrabahuin sa kompanya namin since I will get busy na.

Nilantakan ko ang natitira kong pagkain sa pinggan at saka umalis na pagkatapos. Wala akong ibang naiisip kundi ang alok na trabaho. Tsaka next week ha, maaari na akong magsimula.

Wait next week? Hindi pa nga nila nakikita ang mga papeles ko ah? Kumunot ang noo ko.

Imbes na isipin yon ay ngumiti nalang ako at tumingin sa mga dumadaang sasakyan. Umupo muna ako saglit sa bench sa gilid ko. Kinuha ko ang phone sa bag ko at tinawagan si Joana.

"Joana. Thank youuuu!"sigaw kong napatawa siya. Im so happy talaga.

Humalakhalak siya sa kabilang linya, "No worries, Anne. I just found you a job and eksaktong nagkita kami ni Kim kaninang umaga sa Booze."

Para na akong timang dito na ngiti ng ngiti. I wasn't expecting na makahanap ako ng work at maging busy rin sa wakas.

"Salamat talaga ah? Anyway, where are you?"nakapameywang ako habang tinanong ko siya.

Sinabi lang niya na nasa kina Ted daw siya at pinatay ang tawag. Ewan ko ba kung anong meron sa kanila ni Ted. Though Ted's handsome, gentleman tsaka mabait din. Ilang sandali pa'y nilipad ng hangin ang hibla ng buhok ko. Napapikit tuloy ko.

Agad kong inayos ang sarili ko. Don ko lang narealize na ang sakit na pala ng paa ko. Nakasuot kasi ako ng stilettos ngayon. Actually lagi naman ako naka stiletto pero ngayon lang talaga ata sumakit. Siguro dahil sa party kagabi. Nakita ko rin na medyo namumula ang paa ko.

Nevertheless, Im happy. So damn happy. Ngumit ako kahit na masakit ang paa ko. Nagpapasalamat talaga ako sa mga santo na binigay na ang hinihingi ko.

"Ang saya ko!"sigaw ko sa kawalan.

Tiningnan tuloy ako ng dumadaan na mga tao. Binalingan ko sila ng tingin at kinurapan. Ngumisi rin pagkatapos nang makaalis na ang dumaan. Masaya ako this time.

Ang saya ko!