Can I whisper on the winds?

Chapter 3

Chapter 3

His secretary

Nang makarating na ko sa bahay ay hindi pa rin mag sink in sakin ang lahat. I got job, baby! I've been always wanted to find a job. Lahat kasi ng mga nilalapitan ko ay sinasabi sakin na di na daw sila nagha-hire. Lagi akong nabibigo. Ewan ko ha, pero lahat ng inapplyan ko specially yung mga ka-business partners ni dad noon ay linigwak din ako.

They didn't even gave me a chance to explain. Agad nila akong ti-nurn down nung nalaman na anak ako ng isang Armani. Sa pakiwari koy sinabihan sila ni daddy na wag ako tanggapin.

Dad is really one of the most powerful businessmen dito sa manila. Minsan nga naiisip ko misogynistic tong dad ko sakin. Pero somehow gusto lang talaga niya akong pagtrabahuin sa company namin. But I know gusto lang niya akong bantayan. Dumungaw ako sa bintana. Gumagabi na.

Naisip ko ang alok na trabaho. It's in Cebu City. Nakapunta na ako don several times pero hindi tungkol sa trabaho. Pumupunta lang talaga ako don to meet my friends. Bunches of them are living in Cebu City.

Cebu is gorgeous. Marami ding buildings, bars, pasyalan and etc.

I think it's a good thing na rin para naman makalimot ako tungkol kay Miguel. Medyo naaawa na ako sa sarili ko na lubog pa rin sa nakaraan. I've always wanted to move on pero di ko magawa. Mahirap lang talaga bitawan ang isang bagay o tao lalo na't nakatatak talaga sa puso at kaluluwa mo. Makakaahon pa kaya ako dito? Kasi sa tingin koy para akong nasa isang tunnel na ni halos di ko makita ang bunganga at parang di na ako makakalabas pa. It's suffocating. Darn it!

Lumipas ang ilang mga araw at ganon parin ang mga naging eksena. Mas nagiging excited ako sa future work ko. Well, these past few days ay naglalakwatsa lang ako kasama sila Joana. Last night we went to a bar. Buti nalang talaga at di ako nalasing kagabi. Joana was tipsy and so did I. Nanggigil din ako kay Rio na laging nag papapansin sakin. Ni-hug niya pa ako kagabi. I know he was drunk pero ayaw ko lang talaga na bigla akong nihu-hug ng lalaki.

"Matutuloy ka talaga don bukas?" mahinang sinabi ni Joana habang ina-arrange ko ang mga gamit sa maleta ko. Bakas sa mukha niya ang lungkot. Tiningnan ko siya at nag smirk.

Bumuntong hininga ako bago sumagot, "Oo naman. I've been longing for a job...Wait, ba't ka sad diba ikaw naman naghanap ng trabaho para sakin ah?" napangisi ako sa sinabi kong yon sa kanya pero bahagya parin malungkot ang mata ko.

We've been always together ni Joana. Ngayon lang ata kami maghihiwalay ng landas.

"I know...Pe-pero kasi mamimiss kita. Sobra." sabi niya sabay yakap sakin. Ngumuso ako at niyakap narin siya. Ngumisi ako at tinapik ang balikat niya.

"What's with you? Pwede ka naman bumisita don kung gusto mo."

Ngumisi si Joana sakin. Honestly, malapit lang naman ang Cebu. Nagdadrama lang talaga siya. She can go there if she want to. Pwede niya ako bisitahin.

Nang sa wakas ay natapos ko na ang pag pack ng luggage ko ay tumayo na ako. Saka ko tinanong si Joana.

"What's your relationship with Ted? Boyfriend mo na ba siya?" panunuya ko sa bestfriend ko. Nagulantang siya sa tanong ko. Agad din siyang tumawa at umiling.

"Hi-hindi..."

"O, bat ka nauutal jan?" I mocked her. Tumawa ako sa naging reaksyon sa mukha niya. Umiling lang siya sakin at ngumisi. I love my bestfriend talaga. Alam kong mamimiss ko rin tong bruhang to. She's like a sister to me.

Kinaumagahan dumating na ang driver namin para sunduin ako para ihatid sa airport. Tinawagan ko si Joana pero di daw siya makakasama sakin sa paghatid sa airport. Busy daw siya dahil sa trabaho niya dito sa manila.

Pinasadahan ko ng tingin ang building ng Uptown Ritz bago umalis patungong airport.

Nang sa wakas ay nag landing na ang airplane sa airpot ng Cebu ay ngumisi ako. Oh my. Nakabalik na rin dito sa Cebu. Medyo natagalan ang pagbalik ko dito. Nagpicture muna ako bago lumabas ng automatic door ng airport. Nisend ko kay Joana ang picture ko para makita niyang nasa Cebu na ako.

This is it! Cebu, treasure me!

Pagkalabas ko ng pintuan ay may bumungad sakin na isang sasakyan. Tinext ako ni Kim na yan daw ang sundo ko papuntang Radisson Blu Cebu. Agad na akong tinulungan ng driver na ipasok ang mga bagahe ko sa likuran ng sasakyan. Pumihit ako at pumasok narin kasabay ng driver.

Medyo nanginginig ang kamay ko habang nasa byahe palang kami. It's my first time to have a job. Masaya naman ako pero kinakabahan din at the same time. Medyo mabilis lang ang byahe. Mga twenty minutes ata.

"There you go, Lianne!" sabi ko nang makababa na kami at hinarap ang building ng hotel ng Radisson Blu Cebu.

Tinulungan ako ng driver sa pagdala ng mga bagahe ko papasok sa loob. Nang makapasok na ako ay namangha ako sa paligid. This is quite gorgeous. Ang ganda ng hotel na to. Napaka engrande at malawak din ang loob. Namangha ako lalo na sa mga intricate designs nito. Di naman sa first time kong makapasok sa mga engrandeng hotel pero this is different. Ang ganda ng vibes dito.

Nakita kong maraming nag che-check in. Ngumisi sakin ang receptionist. Ngumisi rin ako sa kanya. Napapalingon lingon ako kung saan saan para tingnan kung anong meron dito.

Ilang sandali pay ipinasok na ako sa tutuluyan ko dito sa hotel.

Ay bongga! May kwarto pala sakin dito.

Nagpaalam na ang driver. Nagpasalamat ako sa kanya. Inayos ko na muna ang sarili ko dito. Sinuyod ko ang buong kwarto. Ang ganda dito. This is quite interesting huh? Binuklas ko ang kurtina sa bintana. Nakita ko ang view dito na napakaganda. Kita lahat dito ang buong tanawin sa Mactan. Napaisip ako. Pano nalang kaya pag gabi dito no? Siguro'y mas maganda tingnan dito sa taas.

Pagkatapos kong mag ayos at kumain ay tumunog ang door bell ng room ko. Nilapitan ko na agad.

"Hello po Ms. Armani. How's your day po?", tanong ng staff sakin. Ngumisi ako sa kanya.

"It's great po..."tipid kong sagot.

Ngumisi siya sakin, "In a minute po. Pinapapunta ka ni Sir sa office niya to discuss with you your job here."

Tumango ako sa kanya at umalis na rin siya. Nag prepare muna ako ng damit na isusuot. Yung medyo presentable. Di ko naman pwede suotin dito ang mga crop tops ko at peplum shorts.

May nag door bell sakin ilang sandali. Binuksan ko ang pinto at bumungad sakin yung babae na kumausap sakin doon sa manila.

"Hello Ms. Armani. Welcome here. Nice to meet you again." bati sakin ni Ms. Kim.

Ngumisi ako nang makita siya. She really is gorgeous and stunning.

"Hello po Ms. Kim. Nice to meet you as well." bulalas ko sa kanya. Ngumiti siya sakin at sinamahan ako pumunta sa office ni Sir. Medyo chikadora tong si Ms. Kim ah? It's better para naman may kausap ako dito at di ma bored.

"Sino nga uli boss natin?" tanong ko sa kanya nang lumiko kami sa right side na hallway.

Napakagat labi siya nang tingnan ako. Ngumisi rin pagkatapos. Napataas ang kilay ko sa naging reaksyon niya.

"Si Sir Mendez. Ezreal Morgan Mendez. Do not worry...he's good." humalakhak siya nang sabihin yon sakin. Humalukipkip rin siya.

I don't know but I have the feeling na may crush ata tong HR ni Sir sa kanya. I'm a female too so alam ko ang mga galawang ganito.

"This way please." bigkas ni Ms. Kim sa daan.

Ilang sandali pay nakarating na kami sa pintuan ng office ng boss namin. I'm a bit nervous. Kinagat ko ang labi ko at pinagdikit ang mga kamay ko para di to manginig.

Ganito pala ang feeling na kausapin mo yung boss mo. This is the feeling pala pag first time mo sa trabaho.

Tinuro ni Ms. Kim ang pintuan nang makitang tuliro ang mata ko. Halata siguro na tensyonado. Ngumisi ako sa kanya ng pahapyaw at kinatok ang pintuan ng office. Walang sumagot kaya agad nalang akong pumasok. I thought matanda na ang boss namin. Kita kong halos ka edad ko lang siya kahit nakatalikod. May kausap sa phone niya.

"Oo...Yeah. Give him a resignation fee. Okay...O sige."

Pinasadahan ko nang tingin ang office. Inikot ko ang buong mata ko habang hindi inaalis ang paa ko sa kinatatayuan. Busy pa rin si Sir sa kausap niya sa phone. Business matters ata. Ilang sandali bago siya lumingon sakin.

Nginitian ko siya. Seryoso ang tingin niya sakin at saka pinaupo ako sa upuan.

"Go-good morning Sir." bati ko na medyo paos ang boses at nanginginig.

Kinakabahan ako kasi first time ko sa trabaho. Never ko pa naexperience na magtrabaho sa iba. Well di pa naman talaga ako naka experience. Di ko kasi matawag na trabaho yung sa kompanya namin kasi amin naman yon at di naman ako trabahante talaga don.

"Good morning, Ms. Armani." bati niya sabay ayos sa necktie niya.

Umupo na ako at nakinig sa sinasabi niya. Pinagmasdan ko siya ng maiigi. He really is familiar to me. I don't kung nababaliw naba ako pero yun talaga ang feeling ko.

Someone snapped a finger. Napatalon ako sa ginawa ni Sir sakin. Walang reaksyon sa mukha niya.

"Are you listening?" mahinahon niyang sinabi at tumango ako sa kanya. Nagpatuloy siya.

"Well, unfortunately nag resign ang secretary ko for some good reasons. He is going to Japan for good." sabi niya sabay tingin nang diretso sakin.

Tuliro ako habang nakikinig sa kanya. He is really familiar lang kase. Maybe because businessman din siya at baka nakita ko na siya dahil kay daddy.

"I want you to be my secretary, Ms. Armani." mariin niyang sinabi.

Nagulantang ako sa sinabi niya. What? Secretary talaga? I thought I would be a housekeeper here.

"Hu-huh?" napaawang ang bibig ko nang tinanong ko siya. Tiningnan niya ko.

"As I've said...Ikaw ang bago kong sekretarya. Isn't that clear to you?" sabi niya na medyo nairita ang boses.

What in the effing world he just said? Secretary? Jusko.

Kinagat ko ang labi ko at tumango sa kanya pero halata parin ang pagkagulat ko. Bakit ako magiging sekretary e, kabago bago ko lang dito. Pwede naman si Ms. Kim. Why me?

Nakalabas ako ng office na nakangiwi. Nagulat ako nang may sumambit sa apelyedo ko. Napatalon ako sa gulat at nilingon ko na. It's Ms. Kim. Hinintay niya pala ako dito sa labas.

Tumawa siya at nag peace sign, "Sorry...How was it?" tanong niya sakin at sinamahan ako sa paglalakad ko. Ngumuso ako sa kanya.

"Nagresign pala ang secretary ni Sir?" usisa ko.

Tumingin si Ms. Kim sa pintuan ng isang room habang naglalakad kami sa hallway pabalik sa room ko. Bumuntong-hininga siya at tumango sabay lingon sakin. Bumusangot ang noo ko at tumingin sa hallway. Nakita kong ngumisi si Ms. Kim sakin.

"Do-dont tell me...He hired you as a secretary?" tanong niya sakin.

Napatingin ako sa kanya nang marahan. Mas lumaki ang ngisi ni Ms. Kim sakin. Tumango lang ako. Nang makabalik na ko sa room ko ay wala akong maisip na dahilan kung bakit ako naging instant secretary. Baka kagagawan na naman to ni daddy.

Me? As his secretary? No freakin' way!

Dahil sa pag iisip ko at sa pagod na rin sa byahe kanina ay nakatulog ako.

Shit.