For inner peace
Mabilis akong naglakad papunta sa loob ng classroom namin. My head remained still, chin up, and I walked elegantly when someone bumped me. “Hey!” suway ko sa kanya dahil sa ginawa. She has weird square eyeglasses dangling on her nose. Isa na naman siguro to sa mga nerd sa school.
“S-Sorry, m-miss,” paumanhin niya sa’kin. Napabuntung-hininga na lamang ako at pilit hindi siya pinansin dahil ayokong masira ang umaga. Kapag nasira na kasi ang umaga ko, damay-damay na yan hanggang hapon patungo gabi.
“It’s okay..” sagot ko na lang sa kaniya pero tumaas ang kilay ko dahil sa paraan ng kaniyang pagtitig. “Stop staring at me,” sabi ko sabay turo at pitik sa kanyang malapad na noo. Agad siyang napatingin sa magkabilang gilid bago kinuha ang mga kamay ko.
“Hey! We’re not clo –
