ติ๊ด... แกร๊ก
เสียงคีย์การ์ดแตะปลดล็อคประตูห้อง Presidential Suite บนชั้นสูงสุดของโรงแรมหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยาดังขึ้นเบาๆ ตามมาด้วยเสียงปิดประตูที่ลงกลอนแน่นหนา ตัดขาดความวุ่นวายจากโลกภายนอก เหลือไว้เพียงความเงียบสงบและความเป็นส่วนตัว
ทันทีที่ประตูปิดลง อรรถไม่รอช้า เขาหันกลับมาคว้าเอวบางของมินนี่ไว้แล้วดึงเข้ามาประชิดตัวจนหน้าอกนุ่มหยุ่นของเธอปะทะเข้ากับแผงอกแกร่งภายใต้เสื้อสูทเนื้อดีของเขา
"อ๊ะ! คุณอาขา" มินนี่อุทานเบาๆ ด้วยความตกใจปนขัดเขิน เมื่ออยู่ๆ บรรยากาศแบบทางการเมื่อครู่ก็ถูกเขาเปลี่ยนให้กลายเป็นความร้อนแรงในพริบตาเดียว
อรรถไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาถอดเสื้อสูทตัวนอกเหวี่ยงทิ้งไปบนโซฟาอย่างไม่ไยดี สายตาของเขาจ้องมองใบหน้าสวยหวานที่กำลังแดงระเรื่ออย่างหิวกระหาย ราวกับเสือที่อดอยากปากแห้งมาหลายวัน
"มานี่..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยสั่งแกมเว้าวอน
เขาดันร่างบางให้ถอยหลังไปเรื่อยๆ จนขาพับของเ
