รถยนต์คันหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบที่หน้าชานบ้านทรงไทยประยุกต์หลังใหญ่ในช่วงบ่ายแก่ๆ ประตูรถฝั่งคนขับเปิดออก เผยให้เห็นสารถีรูปหล่อวัยกลางคนที่เดินอ้อมมาเปิดประตูให้หญิงสาวข้างกายด้วยท่าทางทะนุถนอม
มินนี่ก้าวลงจากรถด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม แก้มใสยังคงเจือสีเลือดฝาดจางๆ จากกิจกรรมเมื่อช่วงเช้าและความสุขที่เอ่อล้นอยู่ในอก
"ขอบคุณนะคะที่มาส่ง" เธอยกมือไหว้คนรักอย่างนอบน้อม อรรถยิ้มรับพลางวางมือหนาบนศีรษะเธอแล้วโยกเบาๆ
"เข้าบ้านเถอะครับ คุณแม่คงรอทานของว่างอยู่ เดี๋ยวตอนเย็นพี่โทรหานะ"
มินนี่ยืนมองรถของอรรถจนลับสายตาไป ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าบ้านด้วยฝีเท้าที่เบาสบายราวกับกำลังเต้นรำ เธอฮัมเพลงรักเบาๆ ในลำคอ อารมณ์ดีจนป้าแม่บ้านที่กำลังรดน้ำต้นไม้ยังต้องเหลียวมองแล้วอมยิ้มตาม
ภายในห้องรับแขกที่เปิดโล่งรับลมธรรมชาติ คุณมณีกำลังนั่งจิบชากุหลาบและตรวจดูเอกสารบัญชีร้านเพชรของเธออยู่ เมื่อได้ยินเสียงฝีเท
