Bu aralar beni tek mutlu eden yer okulum haline gelmişti . Beni üzen her şeyden kaçabilmemi sağlayan , neredeyse hiç bir şey düşünmeyip , kafamı sadece derslerle meşgul edip huzur bulduğum yerdi okul bana artık.
Üstelik kısa zamanda iki iyi arkadaş da edinmiş ve hayata yeniden tutunmaya başlamıştım. Neslihan ve Ömer sayesinde günlerim daha çekilir hale gelmişti.
İkisi de benden 3 yaş küçük olmalarına ramen ikisiyle de çok iyi anlaşıyordum. Neslihan'nın zaten yaşına göre çok olgun bir yapısı vardı. 20 yaşında olmasına ramen 70 yaşındaki bir kadının bilgeliği vardı onda. Sanki her şeyi görmüş geçirmiş bir havadaydı. O yüzdende her olay karşısında nasıl sakin ve ılımlı olunabileceğini biliyor gibiydi. Tüm her şeyi çok çabuk kabullenebilen ve hemen de maalesef boyun eğen bir yapısı vardı.
