KORKU
1324 Words
Bu hayata insanlar yaralayan ve yarananlar olarak ikiye ayrılır..Nedense içimden bir ses bu adamdan büyük yara alacağımı söylüyor.
"Şimdi sen yukarı çıkıyorsun ve sessiz oluyorsun " dedi gelen her kimse bana yardım edebilir.Ben niye böyle bir fırsatı kaçırayım ki buradan bir önce kurtulmalıyım.
"Aklından ne geçiyor tahmin ediyorum .Ama boşuna heveslenme!." tam
konuşacakken devam etti.
" Gelen kişi sana yardım etmeyecek.Simdi yukarı çık!."
"Çıkmıyorum! "Bu adamın karşısında bazen dilimi tutmuyorum sonunda dediğini yapacak öldürecek beni . Afalamış bir şekilde bana bakt.ı Ama çok çabuk öfkeli haline döndü.
" O zaman sabah kuzenini aramayı unut! "
Karşısında öylece kaldım.Bu adam insanı kendisi gibi deli eder .
"Yani yukarı çıkarsam aramama izin vereceksin öyle mi." Bir adım uzaklaştı ellerini arkasında birleştirdi.
"Ya şimdi yukarı çıkar sessiz olursun yada yapacaklarımdan ben sorumlu değilim." Beni resmen tehdit etti.
"Senden gerçekten nefret ediyorum!"
Gözlerimin içine baktı hiç bir şey söylemedi.
Sinirle ona baktım arkamı dönüp merdivenlerden yukarı çıktım.
Ama odaya girmedim merdiven başında durup onları dinlemeye karar verdim.
"Senin bu saatte burda ne işin var? "
"Rüzgar Abinin yanından geliyorum Yiğit kusura bakma erken gelemedim . Keşke arayıp randevu alsaydım senden kusura bakma"dedi. Resmen dalga geçiyordu. Acaba bu kadın onun sevgilisi mi onunla böyle konuştuğuna göre kesin yakınıdır.
" Bir şey mi oldu?"diye sordu .Sanırım sevgilisinin gelişi hoşuna gitmemişti.Yada ben burdayım diye öyle davranıyorda olabilir.
"Daha ne olabilir ki Yiğit, Rüzgar abinin durumu hala aynı değişen hiç bir şey yok.."Yiğit in hiç sesi çıkmıyordu.kadın konuşmaya devam etti.
"Hastaneye hiç gelmedin .Ne kadar beklediysem gelmedin yiğit .Aradım cevap vermedin." tabi ki cevap vermez kendisi beni kaçırmak ve Alı koymakla meşguldü çünkü.
"İşlerim var " dedi umursamaz bir tavırla. Sahi bu adam abisinin yanına hiç gitmedi.
"Tamam hadi eve git sen" dedi
"Sen nerdeydin bu zamana kadar "
diye sordu kadın.
" Ben size kaç kere beni rahat bırakın dedim .Yeter artık abimin yanına git" Bu nasıl bir adam böyle kendi sevgilisine bile çok kaba davranıyor.Hayatımda böyle kötü bir adam görmedim.
"Ama yiğit"
"Efsun delirtme beni dışardaki çocuklara söyle seni eve bıraksınlar "dedi yiğit kadının konuşmasına fırsat vermeden.
"Of tamam gidiyorum. Sen kolumdan tutup dışarı atmadan." Gerçekten de yapar bu manyak. Demeki adam herkese aynı.
Ayak seslerini duyunca bende penceresi bahçeye bakan odalardan birine girdim ve koşarak pencereye doğru gittim.
"Evden çıkan kadını gördüm gözlerim şaşkınlıkla açıldı.Bizim okuldan okuyan Deniz'in arkadaş grubundan olan kızdı.
Dikkatle baktım o kız olduğundan emin oldum.
Bu nasıl bir tesadüfdü böyle?
O arabaya binip uzaklaşırken ,bende odadan çıkmak için arkamı döndüm ama gördüğüm şeyle irkilip bir adım geri gittim.
Yiğit ellini arkasında birleştirmiş bana bakıyordu.
Yine sanırım sinirliydi kesin sinirini bu benden çıkarır.En iyisi daha fazla sinirlendirmemek.
"Niye bakıyorsun öyle?"bana doğru bir adım attı.
"Ne işin var bu odada?"bende ona ters ters baktım.
"Sen demedin mi yukarı odaya çık."
"Benim odama gir demedim ama!" ona cevap vermeden odaya göz attım.
Odanın ortasında kocaman bir yatak,
Üzerinde siyah çarşafları vardı . Odanın sol tarafında bir oda daha vardı,sanırım orası da giyinme odasıydı.Tam karşısında bir kapı vardı, sanırım orası da banyoydu . Oda tamamen siyahdı.Perdeler, kapılar yerde ki halı da siyahdı ,hata duvarlar bile duman rengine boyanmışdı.
İnsanın içini karartıyordu resmen ,çok kasvetli bir olaydı .
Ben böyle bir yerde uyusam korkudan yataktan çıkmazdım.
"Sağırmısın kızım sen ?kulaklarında sorun mu var?Gerçi yeri geldiğinde ben lafımı bitirmeden atlıyorsun lafa ."Ona cevap vermediğim için bana laf sokuyordu .
Ona döndüm"Kusura bakma tüh halbuki defalarca gelmeme rağmen unutuyorum buranın odan olduğunu" Kaşları çatık halde bana bakıyordu.
"Ben kahinmiyim burasının senin odan olduğunu nereden bileyim "Derin bir nefes, aldı sonra konuştu.
"Dışarı."söylediği tek kelime bu olurken ofladım.
"Çok meraklıydım sanki senin odana "tek kelime etmeden ,bana bakmaya devam etti.
"Söylediğini yaptım şimdi sıra sende "Ellimi öne doğru uzatım.
"Telefonumu ver kuzenimi aramam gerekiyor."dedim.
"Düşünürüz "arkasını döndü tam bir adım atmıştı.Önüne geçtim hemen durdurdum onu.
"Düşünürüz ne ya?Bana söz verdin bana."Durdu bana baktı.
"Dışarı "dedi yine,Öfkem git gide artarken.
"Bana söz verdin! sözünü tut!"kaşları çatık halde ,bakmaya devam etti.
"Sen bana"Lafımı tamamlama izin vermedi.
"3 saniye içinde çıkmasan ,seni bir yere kitleyeceğim.Sinirlerimi bozuyorsun." diye konuştu.
"Ne?" Tam ağzımı açıp bir şey söyleyecektim.
"2."Yaptığı beni delirtmekten başka bir şey değildi.Zaten bende karşısında deliriyordum.Fazlası ile sinir bozucu biri son lafı söyledi ve beni susturdu.
"Sen gerçekten çok kabasın."
"1."Demesiyle ona arkamı dönüp ayaklarımı yere vurarak odadan çıkmak için kapıya doğru yürüdüm.Tam kapıyı açıp çıkacakken sesiyle durmak zorunda kaldım.
"Ha bu arada bir aptallık yapmayacağını inanıyorum.Eğer yaparsan sonuçlarına da katlanırsın."Öfkeyle ona baktıktan sonra cevap vermeden çıktım.
Bundan sonra ne olur bilmiyorum. Şu anda hissettiğim tek duygu korkuydu.Aklıma hiç bir şey gelmiyor ne yapacağım nasıl kurtulacağım bilmiyordum.
Koridorda bir süre kaldıktan sonra aşağı inme kararı aldım.Arkadan kaçamayacağım için aşağı kattaki odalardan birine girdim.
Balkonu görüp oraya doğru yürümeye başladım. Bahçenin ön tarafında da bir sürü adam vardı .Kendimi tamamen bir çıkmazın içinde hissettim.
Odadan çıkarak tekrar salona geçtim.Salonun giriş merdivenlerinden ikincisine oturdum.Başımı dizlerime koydum uyumamak için ellimden ne geliyorsa yapmam gerekiyordu.
Korkuyorum.
Saatlerce ağlamak istiyorum.
Kendimi yanlız hissediyorum.
Burdan gitmek istiyorum.
Ben bu zamana kadar hiç bu kadar yanlız kalmamıştım.
Yanımda hep Deniz vardı onunla büyüdük.
Annem ve babamdan bile yeri geldiğinde beni korudu.
Şimdi tek başımayım ve ne yapmam gerektiğini bilmiyorum.
Sessizce akıttım göz yaşlarımı.
Her şeyin bir kabus olmasını diledim.
Uyandığımda her şeyin bitmesini diledim . Taki onun sesi gelene kadar.
"Ne yapıyorsun burda?" Onun sesi gelince aniden irkildim. Ağlamam hızlandı nefessiz kaldığımı hissettim.
Nefes alamıyordum , gözlerimi sıkı sıkı kapattım.Ayak seslerinden bir kaç dakika sonra sanırım önüme geldi.
Nefesimi düzene koymak için derin derin nefes aldım.
"Ne oldu? "dedi,ona cevap veremedim çünkü nefesim bir türlü düzene girmiyordu .
Bu çok sık olan bir şey değildi,ve bu zamana kadar iki , üç defa başıma gelen bir şeydi.
O zamanda Deniz yanımda olduğu için beni sakinleştiriyordu öyle geçiyordu.Yigit önümde diz çöktü.
Ve o an kendimi kaybettim .Bedenimde deprem oluyordu ,kalbim yerinden çıkacaktı sanki . Yiğit' in sesini duymak da zorlanıyordum.Gizlerim kapandı . Ellerimi yumruk yaptım, tırnaklarımı avcuma bastırdım .Dudaklarımı dişlerim arasına aldım.Canım yanıyordu.
"Gece"Omuzumda hissettiğim el, duyduğum ses..."Beni duyuyor musun?Cevap veremedim .Sesini zorlukla duyuyordum.Sanki kuyunun dibine düşmüştüm ,çıkamıyordum.Dişlerimin arasına aldığım dudaklarımdan
ağzıma kan tadı gitti.
Yine parçalamıştım dudaklarımı.
"Sakın kendini bırakma .Beni duyuyor musun?Beni duyuyorsan bir şey yap." yine cevap vermedim.
"Hadi duyuyorsun beni .Lanet olsun dudaklarını parçalıyor sun resmen! Diğe bağırdığında yanağımı sıktı.Dudaklarımı dişlerimin arasından çıkarmaya çalıştı fakat başarısız oldu .
"Nefes al.Gözlerini aç geçecek beni duyuyor musun ?Hadi gözlerini aç sen çok güçlüsün "sözleriyle beni sakinleştirmeye çalışıyordu.
Sen güçlüsün,Deniz hep bana söylerdi güçlü olduğumu. Oda aynısını yapıyor ama ben ondan korkuyordum.
Kapatığım gözlerimi yavaş yavaş açtım.
Karşımdaki adama baktım . Ateş saçan yeşilleri şimdi bana endişeyle bakıyordu.
"Geçti "dedi başını öne doğru eğip. " Isırma dudaklarını , bitti."Dudaklarımı ısırdığımın bile farkında değildim o söyleyene kadar.
Titremem azalmıştı ama korkum geçmemişti .
Dudaklarımı serbest bıraktım ,yutkundum.
Oda derin bir nefes aldı.Ayağa kalktı hiç bir şey söylemedi,bahçe kapısından dışarı çıktı.
Bende nefesimi düzene girene kadar aynı şekilde durmaya devam ettim.
Ne kadar oturdum bilmiyorum oda hiç gelmedi .Uykusuzluktan gözlerimle resmen savaşa girmiştim .Böyle olmayacağını anladım ayağa kalktım.Bahce kapısından dışarıya baktım, neredeyse sabah olduğunu gördüm.Saat en fazla dört buçuk falandı herhalde.
Korkak ve yavaş adımlarla bahçeye doğru çıkıp temiz havayı soludum.İçerde hala yoğun şekilde sigara kokusu geliyordu.
Gözlerimi kapatarak bir kez daha derin bir nefes aldım ama bu kez ciğerlerim sigara kokusuyla dolmuştu.Hizla gözlerimi açtım karşımda Yiğit vardı. Korkuyla baktım gözlerine aynı zamanda bir adım geri gittim.
"Niye bu kadar çok korkuyorsun benden"
"Sürekli beni öldürmekle tehdit etiğin için olabilir mi acaba."dedim sessiz kaldı.Ellerini arkasında birleştirdi.
"Ayrıca sen korkulmayacak birisi değilsin "diğe devam ettim.
"Eğer bir suçun yoksa benden korkmana gerek yok ."dedi bende onun gibi tek kaşımı kaldırarak konuştum.
"Ya varsa "
"O zaman kork"
"Ya bende kendimce haklıysam o zaman ne olacak ".
"Bekleyip göreceğiz " dedi arkasını dönüp eve doğru yürüdü .Gerçekten sinir bozucu biri. Diyeceğim sadece bana böyle davranıyor ama yok adam herkese aynı gelen kıza da aynı davrandı.
Bende peşinden eve doğru yürüdüm.Tam eve giriyorduk ki gelen silah sesleriyle durdum.
"Ne oluyor?Bu sesler..."Tamamlamadan yiğit tarafından çekilmem büyük bir çığlık atmama neden oldu.
- Writer
