หลายวัต่อมา รามิลก็ขับรถคันหรูมาจอดรออคินอยู่ที่หน้าบริษัทอย่างเปิดเผย! เขาโทรไปนัดอคินเอาไว้เมื่อช่วงบ่าย โดยย้ำว่าวันนี้จะมา ตามสัญญา และไม่ต้องการให้มีการยกเลิกงานด่วนใดๆ ทั้งสิ้น!
รามิลนั่งเท้าแขนมองประตูทางเข้าบริษัทอย่างใจจดใจจ่อ... และไม่นาน... อคินก็เดินออกมาจากบริษัทจริงๆ!
อคินอยู่ในชุดสูทที่ดูเนี้ยบ แต่ใบหน้าก็ยังคงฉายแววเหนื่อยล้าจากการทำงานหนัก ร่างสูงเดินตรงมาขึ้นรถของรามิลทันทีอย่างไม่มีท่าทีลังเล
อคินเปิดประตูรถแล้วนั่งลงที่เบาะข้างคนขับ ก่อนจะถอนหายใจยาวเหยียดออกมา
“ให้ตายสิ... วันนี้ท่านประธานอารมณ์ดีผิดปกติ จนผมแทบจะเป็นบ้า” อคินบ่นอุบ ก่อนจะหันมามองรามิลด้วยแววตาที่จริงจัง “เอาล่ะ... ไหนบอกมาสิว่าคุณอยากจะรับผิดชอบผมยังไง... ผมมีเวลาแค่สองชั่วโมงก่อนที่ท่านประธานจะเรียกใช้ผมอีก”
รามิลไม่ได้ตอบคำถามนั้นทันที เขายิ้มอย่างพึงพอใจ ก่อนจะเอื้อมมือไปบีบต้นขาของอคินเบาๆ
“
